Vaarwel Vancouver
M’n laatste dag Vancouver is aangebroken. Helaas, ik had hier graag nog weken rondgetrokken om alle mooie dingen hier te zien. Maar ik moet verder, het werk wacht weer 
Vandaag is echt een beetje een rustdag, enigszins ook wel noodgedwongen. Ik probeer zo weinig mogelijk buiten te komen, en wanneer ik buiten ben in ieder geval uit de zon te blijven. ‘De koperen ploert’ staat al dagen onafgebroken te schijnen en heeft me behoorlijk te pakken. Zondag was het al bar en boos, hals en nek waren vuurrood, maandag is er alleen nog maar meer bij gekomen ondanks heftig smeren, en gisteren was ik m’n zonnebrand vergeten…. Vandaag kan ik dus even geen zon meer zien.
Ok, wat heb ik de afgelopen dagen uitgespookt? Maandag wezen fietsen naar West-Vancouver (Horseshoe Bay) ongeveer 30km hier vandaan. Op de heenweg door de uitlopers van de Rockies (Cypress Mountain) wat best wel zwaar was. Veel steiler dan wat ik uit de Ardennen gewend ben (ik had een mountainbike ipv een racefiets – dat maakt ook nog wel wat uit). Heel veel korte, erg steile klimmetjes in plaats van de wat langere beklimmingen van de Ardennen. Geweldige ruige natuur! Heerlijk om te fietsen, maar ik heb heel wat liters water verbruikt. Heel apart is dat hier de fietsers gewoon over de Highway mogen rijden (over een soort van vluchtstrook). Op een gegeven moment wees de ‘scenic bike route’ aan dat ik Highway 99 naar Whistler (hier krijgen we nog veel van te horen: Olympische Winterspelen 2010) moest nemen: daar rij je dan met je fietsje met de voorbijrazende auto’s op een paar meter afstand – echt lekker fietsen was het niet 
Vanaf Horseshoe Bay vertrekken de Ferries naar Bowen Island en Nanaimo (Vancouver Island) Een geweldig dorpje, met de steil oprijzende Rockies aan de oost en noordkant, en de zeestraat tussen Vancouver Island en het vaste land in het westen en zuiden. De terugweg ben ik over de Marine Drive gegaan (er stond wel op de bordjes aangegeven hoe je naar Horseshoe Bay moest komen, maar niet terug…. tja), dat was minder steil omdat je dichter langs de kust gaat, maar wel met erg mooie uitzichten. ‘s Avonds was ik zo moe dat ik het noorderlicht (dat nog veel mooier moet zijn geweest dan twee avonden ervoor) heb gemist, helaas…
Gisteren (dinsdag) ben ik naar Vancouver Island geweest. Eerst met de bus naar Tsawwassen vanwaar de ferries vertrekken. Je kunt met speciale dagtochten meegaan, maar die zijn dubbel zo duur als dat je zelf met het openbaar vervoer gaat. De ferry naar Swartz Bay doet er 1 uur en 35 minuten over, ongeveer evenveel als naar Vlieland, maar dit is zoveel mooier! De eerste drie kwartier vaar je nog gewoon over zee, maar dan kom je in een gebied met allemaal eiland(jes) met steile rotswanden. Ongelovelijk mooi. Ik heb heel veel foto’s gemaakt, komen binnenkort!
Vanaf Swartz Bay, waar verder niet zoveel te beleven is, heb ik de bus (dubbeldekker!) genomen naar Victoria, de hoofdstad van British Columbia. De afstand is ongeveer 25 km, maar de bus doet er ruim een uur over. Het landschap is echt geweldig, glooiende heuvels, veel akkerbouw, maar ook veel bossen. Werkelijk schitterend, hoewel ik maar een erg klein gedeelte van Vancouver Island heb gezien, alleen de allerzuidelijkste punt!
Het hele eiland is ongeveer 100km breed en 450km lang (van Zuid naar Noord). Er zijn een aantal hoge bergen, boven de 2000 meter, waar ook nu nog sneeuw op ligt, verder ruige kusten, maar ook stranden. Volgens mij kun je hier jaren op vakantie gaan voordat je echt het hele eiland hebt gezien (voor zover dat mogelijk is). Ik ben dus alleen in Victoria geweest, een stad waarvan het centrum in Engelse stijl is opgetrokken. Voor veel mensen uit Canada en de VS waarschijnlijk erg mooi en bijzonder, maar het kon mij niet echt boeien. Ik heb mooiere steden gezien. Daarnaast was het erg druk en stond de zon alsmaar te branden op mijn reeds zwaar geteisterde nek. Om daar enigszins vanaf te zijn heb ik een heel stom hoedje gekocht die me een beetje zou moeten beschermen: het hielp een klein beetje…
Een aantal mensen had me aangeraden om naar Butchards Garden te gaan, een soort keukenhof, maar daar had ik niet echt meer zin in en de tijd ontbrak me ook. Ik wilde de ferry van 8 uur terug hebben omdat ik dan de zon mooi onder zou kunnen zien gaan tussen de eilanden. Op m’n gemak heb ik dus de bus teruggenomen, ondertussen genietend van alle mooie natuur en landschappen. Op de boot was het behoorlijk koud (ik had verder niks bij me), maar de warme kleuren van de zonsondergang maakten veel goed!
Vandaag zoals gezegd een rustdag. M’n koffers inpakken en nog een wandeling maken door Stanley Park (uit de zon!). Ik heb echter nog een probleempje. Toen ik hier in Vancouver aankwam heb ik een mooi scherp mes (15 cm) gekocht om dingen mee te kunnen snijden enzo. Voor zover ik me kan herinneren heb ik hem vorige week zondag voor het laatst gebruikt, daarna heb ik hem niet meer gezien. Vandaag moet ik dus al m’n handbagage uitgebreid controleren of hij daar echt niet in zit (m’n rugtas heeft heel veel verborgen vakjes…) want anders heb ik morgen bij de douane een gruwelijk probleem…
Vanavond heeft de Vancouver als afscheidskadootje nog een schitterend vuurwerk voor me georganiseerd, op het strand hier twee minuten vandaan, of eigenlijk vanaf een aantal pontons die daar in zee liggen. Daarna een korte nacht en morgen om 8.00AM vertrekt m’n vliegtuig naar Denver. Daarna volgt nog veel meer…
groet, arend jan
Related items
No Comments »
No comments yet.
RSS feed for comments on this post.
| TrackBack URI
You can also bookmark
this on del.icio.us or check the cosmos
