Wat een bizarre omgeving is dit.
Los Alamos, eens de stad die niet bestond, of in ieder geval heel erg werd afgeschermd van de rest van de wereld omdat hier topwetenschappers in het opperste geheim bezig waren met het ontwikkelen van de atoombom. Nu een bizarre stad, waar in bijna ieder huis een gepromoveerde wetenschapper te vinden is. Maar dat is niet alles, het is de omgeving die het zo bizar maakt. Totaan Santa Fe lijkt alles nog redelijk normaal. Enorme hoogvlakten, redelijke heuvels, hoge toppen van de Sangre de Cristo Mountains (uitlopers van de Rockies, met de hoogste top ruim 4000m) op de achtergrond, uitgesleten canyons, erg mooi maar niet bizar. Maar wanneer je Sante Fe uitrijdt naar het noorden, waan je je in een enorm duinlandschap met overal hoge zand/steen-duinen met hier en daar een boom. Ergens halverwege Santa Fe en Los Alamos kom je door het dal van de Rio Grande, een van de grote rivieren die Amerika doorsnijdt, een mooi, groen gebied. Maar dan, vlak voor Los Alamos gaat de weg stijl omhoog, en klim je op naar een van de vijf “mesa’s” waar Los Alamos op ligt.
De plattegrond van Los Alamos kun je vergelijken met je linkerhand waar je van boven op kijkt. Bij je pols zijn de mountains, pieken tot ruim 3000 meter, boven je vingertoppen is het dal van de Rio Grande, je vingers zijn de mesa’s (soort van vlakke gebieden) gescheiden door diepe (sommige ruim 200m diep!) en steile canyons. De duim en de wijsvinger zijn twee mesa’s waar het Los Alamos National Laboratory op ligt. Niemand weet precies hoe dit eruit ziet, omdat er geen (publieke) kaarten van beschikbaar zijn (het is nog steeds een supergeheim gebied). Je middelvinger is het centrum van Los Alamos, waar de meeste winkels te vinden zijn en waar ik ook woon. De ringvinger en de pink zijn twee mesa’s naar het noorden, waar de meeste permanente bewoners van Los Alamos wonen.
Er is een doorgaande weg van noord naar zuid, die aan de kant van de mountains alle mesa’s met elkaar verbindt, en er is een centrale weg, over de middelste mesa, die Los Alamos verbindt met Santa Fe en nog wat kleine (indianen-) dorpjes in het zuiden en westen. That’s all. We leven hier op ruim 2000 meter hoogte en dat is best even wennen. Gisteravond was ik buiten adem toen ik mijn fiets had opgehaald bij mijn begeleider en ook vannacht had mijn lichaam volgens mij moeite om zich aan te passen aan de hoogte, ik kon erg slecht in slaap komen, maar dat had misschien ook te maken met alle beelden van die dag die weer over m’n netvlies vlogen.
Om werkelijk te begrijpen wat het zo bizar maakt moet je hier zelf geweest zijn, denk ik, maar ik zal proberen de komende tijd het een en ander op de foto te zetten.
Voor de mensen die me willen verblijden met post:
1305 Irisstreet, Apt. #22
Los Alamos, NM, 87544
USA
Ik heb ook telefoon, maar heb het nummer nu niet bij me…
Ik ga weer stoppen, nog even wat inkopen doen enzo.
groet, arend jan
Related items
No Comments »
No comments yet.
RSS feed for comments on this post.
| TrackBack URI
You can also bookmark
this on del.icio.us or check the cosmos
