Wat een briljante stad is dit!
Vancouver is echt geweldig. Waar moet ik beginnen? De omgeving, Vancouver Downtown, het strand, de enorme stadsparken, de sfeer? Alles is geweldig!
Gisteren de blaren onder m’n voeten gelopen. Allereerst Downtown verkend, enorme winkelcentra, waar Hoog Catherijne echt wel tien keer in past voor mijn gevoel (het aantal daklozen is trouwens ruim een factor 10 minder). Duur is hier wel, m’n geld vliegt erdoor, vooral aan eten en drinken, veel drinken. Het is hier bloedheet, gevoelstemperatuur rond dertig graden (het schijnt op een thermometer maar 24 graden te zijn, maar het voelt echt veel warmer). Aan de noordkant van Downtown is een natuurlijke baai, waarin de haven van Vancouver ligt. Een geweldig gezicht, omdat aan de overkant de Rockies beginnen.
Ten noordwesten van Downtown ligt een enorm stadspark, Stanley Park, aan drie kanten omsloten door het water van de grote oceaan. Echt geweldig, helemaal rondom loopt een wandel/fiets/skate-route die echt de mooiste uitzichten geeft! Werkelijk briljant! Gisteravond heb ik daar een lange wandeling gemaakt, niet helemaal rond want m’n voeten begonnen zeer te doen. Halverwege ben ik midden door het stadpark gelopen; werkelijk schitterend. Enorme bomen die er al wel honderden jaren staan. Eekhoorntjes die je tot vlakbij kunt naderen en kunt bekijken. Ik wist niet wat ik zag! Hierbij zijn de Nederlandse bossen bijna nep en kitscherig… Misschien ga ik vandaag nog een keer helemaal rond anders volgende week of die week erna.
En dan nog een bizar voorval. Ik weet niet of mensen aan mijn neus kunnen zien dat ik christen ben, maar dat lijkt er wel op. Bijna aan het eind van m’n wandeling gekomen ging ik nog even zitten aan de kust, genieten van het mooie uitzicht. Iets verderop staat een fiets met een groot bord: ‘Jesus the Light’. Even later komt er een man naast me zitten, die niks met dat bord te maken heeft, maar hij vraagt aan mij: ‘Do you think that’s true?’ Ik antwoord bevestigend en vanaf dat moment volgde er een enorme scheldkannonade op ‘f***ing white man’ die hem (hij was een native canadian – een indiaan) z’n land hebben afgepakt een ook nog schuld willen aanpraten, van vergeving snapte hij al helemaal niks en van Jezus moest hij ook niks hebben. Na een paar pogingen om op een zinnige manier met hem in gesprek te komen en uit te leggen wie Jezus is en wat hij heeft gedaan, stapt de man uiteindelijk al scheldend weer op… Tja, een man even verderop heeft bijna medelijden met mij en verklaard onze indiaan voor gek…
Daarna toch maar even naar de eigenaar van die fiets gegaan om een praatje met hem aan te knopen, maar al op mijn eerste vraag of hij een christen is, volgt een lange tirade op het christelijk geloof die niet snappen wie Jezus werkelijk is… hij praatte zo verschrikkelijk snel dat ik het allemaal niet kon volgen, maar hij was de brenger van een of andere vage religie die ook een ‘Jezus’ had…, maar van het christelijk geloof moest hij niets hebben…
Vanmorgen (zaterdag) weer richting de noordkant geweest. Ontbeten in de haven op een pier, genoten van de uitzichten. Verder nog wat geshopt en weer naar m’n hostel teruggegaan. ‘k Heb een nieuwe kamer gekregen (zomaar toevallig), die niet zo warm is als die ik eerst had. Slapen doe ik er niet meer of minder om denk ik, want iedere avond ben ik echt doodmoe van alle belevenissen en indrukken.
Wat ik vanmiddag ga doen weet ik nog niet. Het is hier nu kwart over twee, dus nog alle tijd. Misschien een fiets huren om een mooi eindje te gaan fietsen. Ik zie wel.
Ik zag op internet dat het in Nederland werkelijk noodweer is geweest. Leuk, had er graag bij willen zijn 
Hier is het dus warm, maar volgende week wordt het nog veel warmer zag ik net. De verwachting is dat volgende week zaterdag de temperaturen stijgen naar 35 graden!!! pfff.
Related items
Hi Folks, this is your captain speaking…
mooi, zo ziet de wereld er weer heel anders uit! Fris en uitgerust werd ik vandaag wakker in een zonovergoten Vancouver, graadje of 24 buiten. Ontbeten met twee croissants ham & kaas, zwaar op de maag, maar wel lekker. Vanmorgen al aan het strand gezeten, ongeveer een kwartiertje lopen hier vandaan. Ik verblijf in een HI hostel,
Vancouver Downtown, hartje van de stad, geweldig!
Heerlijk genieten nu, na alle hectiek van gisteren. Een half uurtje later dan gepland vertrokken we van schiphol, maar dat maakte niet zoveel uit, de aankomsttijd zou ongeveer gelijk zijn. Na wat heen en weer taxieen op Schiphol begonnen de motoren te brullen en maakte het toestel verschrikkelijk hard vaart. Wel een lekker gevoel: hard optrekken in een auto is soms leuk, maar dit is toch van een heel andere orde. Binnen een paar minuten zaten we al behoorlijk hoog, verbazingwekkend.
Het eerste deel van de reis was saai. Ik zat niet naast het raampje, maar daar was toch niks te zien, alleen wolken… En ook m’n buurman had niet veel zin in een gesprek, alleen in slapen. Pas halverwege de vlucht, ergens bij Groenland werd het weer leuk en ook m’n buurman was weer wakker en spraakzaam! Groenland was geweldig om te zien, enorme ijs- en sneeuwvlakten, gletchers, bergketens. Veel foto’s gemaakt!
Na nog een paar uur vliegen doemt Canada op, rechts lag de Hudsonbaai erg mooi (vooal te zien aan het ontbreken van bewolking). Daarna over de grote meren gevlogen en geland in Chicago. De douane deed gelukkig nergens moeilijk over en ook de immigration was erg vriendelijk(misschien omdat ik een transit had – doorvliegen naar Vancouver ipv in de VS blijven). Daarna haasten om het vliegtuig naar Vancouver te halen. Snel even een pizza gehaald en opgegeten en weer ingecheckt. Nu deed de douane wel moeilijk, en wel over m’n bandenplaksetje (de lijm was ontvlambaar, of ik dat wel wist…?!).
Na wat heen en weer taxieen op Chicago, staan we in de rij om op te stijgen (nog 3 vliegtuigen voor ons ofzo) als de captain merkt dat er iets mis is met het vliegtuig. Na wat testen blijkt het primaire hydraulische systeem oververhit te zijn en niet meer te werken. Dat betekent dat we alleen nog maar rechtuit konden rijden, geen bochten meer maken, maar ook dat het vliegtuig in de lucht niet meer bestuurbaar zou zijn. Na een paar minuten meldde de captain zich over de intercom ‘Hi folks, this is your captain speaking. We have a very serious problem with the primairy hydraulic system…’ Na ongeveer anderhalf uur stilstaan, werd besloten het vliegtuig terug te slepen naar de gate en na nog een uur mochten we uitstappen om wat eten te kopen. Grapje of niet, de gate bevond zich naast de pizzaboer waar ik die middag ookal een pizza had gehaald, dus nog maar eentje gehaald want die beviel wel.
Uiteindelijk hadden ze het toestel gerepareerd en mochten we weer instappen. Een beetje ongerust maakte ik me wel, maar ik stelde me gerust met de gedachte dat de FAA (amerikaanse luchtvaartautoriteiten) de strengste van de hele wereld zijn en niet zomaar een vliegtuig op laten stijgen. Na nog wat tests vertrouwde de gezagvoerder het toch niet en vroeg hij toch om een nieuw toestel. Gelukkig maar!
Bij het instappen kom ik een Nederlands gezin tegen die zich ook niet echt gerust voelden in het ‘oude’ toestel, maar het nu wel weer zagen zitten. Ondertussen was het 18.30 locale tijd (we hadden om 14.55 moeten vertrekken). Uiteindelijk duurde het nog ruim een uur omdat ook alle bagage nog moest worden overgeladen. Gelukking ging daarna alles wel goed en kwamen we om 23.00 lokale tijd in Vancouver aan (iets van 7 uur Nederlandse tijd). Als een zombie ben ik over het vliegveld gelopen (mooi vliegveld trouwens!) en ook de immigration officer kon niet veel meer uit me krijgen (vond’ie niet leuk, hij vertrouwde mij niet heel erg volgens mij, en wilde echt alles van me weten…). Daarna de Airporter naar Vancouver Downtown en slapen… eindelijk!
Related items
korte update
ff korte update vanuit Vancouver. Eindelijk aangekomen na heel wat vertraging. Waarom en hoe vertel ik morgen wel, want nu val ik bijna om van de slaap. Uiteindelijk is alles goed gekomen en zit ik nu in een hostel in Vancouver Downtown.
Spannend was het wel, en morgen zal ik een verslagje hiervan posten, ff een tipje van de sluier: ‘Hi folks, this is your captain speaking. We have a serious problem…’
Verder was het een leuke dag, vliegen is leuk, vooral het opstijgen (net alsof je verschrikkelijk hard optrekt in een auto, maar dan nog veeeel harder…), maar op een gegeven moment wordt het best wel saai, zeker als je alleen maar zee, wolken of een saai landschap onder je ziet. Anyway, morgen meer, hopelijk ook foto’s enzo.
Related items
Werkvergunning en visum zijn rond!
Gisteren kreeg ik het blijde nieuws dat m’n werkvergunning (voor de kenners een DS-2019 form) rond is. De CIEE (organisatie die dit allemaal regelt) had nogal wat tijd nodig, maar uiteindelijk waren ze het erover eens dat ik naar de US of A mocht. Briljant! Vandaag met mijn nieuw verworven papieren en stapels andere papieren naar het Amerikaanse consulaat in Amsterdam gegaan. Omdat ik nog geen aangetekende retourenvelope had geregeld ben ik de halve hoofdstad rondgesjouwd om te zoeken naar een postkantoor. Zelfs een vriendelijke jongedame in een hokje (God heeft u lief) die ik de ‘niet zo geestelijke vraag stelde: waar kan ik een postkantoor vinden’ wees me echt kompleet de verkeerde kant op… Tja. Uiteindelijk een postkantoor gevonden, teruggelopen naar het consulaat. Daar belandde ik in een wachtrij die niet veel goeds voorspelde… en inderdaad, een uur nadat ik achteraan had aangesloten, was ik nog niet echt binnen de hekken van het consulaat. Na nog meer wachten mocht ik eindelijk naar binnen. Daar vertrouwde de metaaldetector de inhoud van mijn broekzakken niet en moest ik zelfs mijn fietscomputer inleveren vanwege mogelijk explosiegevaar!!?? Nadat al mijn papieren in orde waren bevonden, werd ik na weer wat wachten opgeroepen voor het beruchte ‘interview’. Dit stelde echter niks voor. Toen de dame achter het loket zag dat ik naar het Los Alamos National Laboratory zou gaan, viel haar mond zowat open en vertrouwde ze me toe dat ze ‘deeply impressed’ was. Na deze scene moest ik nog even m’n vingerafdrukken achterlaten en was het volgens haar goed… Over drie dagen heb ik m’n paspoort weer terug met daarin een stempeltje…
Related items
Hiermee verklaar ik deze weblog voor geopend!
Hmm, dat klinkt wel erg officieel. Voor het eerst in m’n leven schrijf ik een berichtje voor een weblog, maar eens moet de eerste keer zijn.
Laat maar horen wat je ervan vindt. Dit berichtje is misschien nog een beetje saai, de rest zal hopelijk smeuiger worden 
