Platoro – de herfst is begonnen
ik ben weinig thuis geweest de afgelopen dagen dus het verslag van een dagje hoog in de bergen van Colorado volgt nog, foto’s zijn al online (met schitterende herfstkleuren op de hellingen van de bergen)
OK, hier volgt mijn verhaal, een aantal dagen te laat, maar dat mag de pret niet drukken!
Vrijdag vroeg naar m’n werk gegaan, zodat ik ook weer vroeg weg kon. Om twee uur komt Kendall me ophalen, samen met z’n zoontjes Drew en Jacob en vertrekken we in z’n terreinwagen naar Colorado. Onderweg komen we door de mooiste landschappen, die continue veranderen, vooral door de hoogteverschillen. De laagste gebieden zijn de high deserts (hoge woestijnen). Er is alleen lage begroeiing, veel ruige grassoorten en lage struikjes. Als je iets hoger komt beginnen er bomen te groeien, eerst lage boompjes, niet veel hoger dan 2 meter. Nog iets hoger volgen de Ponderosa trees, de Pine trees en de Aspen trees. Na ruim twee uur rijden zijn we hoog in de bergen van Colorado, bij de dorpjes Antonito en Conejos (spreek uit “Konehos”, lijkt op konijn, betekent het ook 
) Het is vanaf daar nog ongeveer een uur rijden naar Platoro, waar de cabin van Kendall staat. En niet een uur over een verharde weg, nee, opnieuw over een unpaved road. Maar dat brengt je wel bij de mooiste plekjes, waar bijna geen mensen komen!
Platoro is een klein mijnwerkersplaatsje waar vroeger koortsachtig naar goud werd gezocht. Tegenwoordigis er een kleine industriele mijn, maar dat stelt niet veel voor. Voor de rest leven er wat gepensioneerden en mensen die de rust opzoeken. Dat kan maar voor een paar maanden per jaar (mei tot oktober) want de rest van het jaar is het dorpje niet bereikbaar vanwege een dik pak sneeuw (paar meter hoog…). De omgeving is werkelijk schitterend. De hellingen zijn begroeid met Aspen die juist nu beginnen te verkleuren. Een ontzettend mooi gezicht, vooral als de zon erop staat is het net alsof de hellingen in brand staan. ‘s Avonds nog weer genoten van een schitterende sterrenhemel en een ‘oorverdovende stilte’ (waar op de wereld vind je nog plekken waar je geen auto’s hoort? Hier dus in Platoro!) Die nacht daalt de temperatuur tot ver onder het vriespunt, maar ik heb gelukkig een dikke slaapzak bij me (in de cabin vroor het trouwens ook bijna). De volgende ochtend vergaap ik me een tijdje aan wat dieren die bij de buren op de ‘voederplank’ zitten (zie foto’s), waarna het tijd wordt om naar het stuwmeer te gaan om te vissen (jaja!). Vanaf het stuwmeer heb je een prachtig utizicht op de gekleurde hellingen, adembenemend. De vissen bijten niet echt, en Jacob en ik gaan een wandeling maken door het bos, zwaar fantaserend over allerlei enge dieren die daar kunenn zitten zoals beren, tijgers en krokodillen
Op de achtergrond liggen een paar hoge pieken (sommige met eeuwige sneeuw) die onderdeel uitmaken van de ‘Continental Divide’, de scheiding voor water dat naar de Grote Oceaan stroomt en water dat naar de Atlantische Oceaan stroomt (of Golf van Mexico in dit geval). Als het tijd is om terug te gaan komen er dikke wolken op zetten die even later ook regen brengen.
Weer in de cabin besluiten we om terug te gaan, omdat het weer er niet beter op wordt (later bleken het de restanten te zijn van hurricane Javier die een tijd lang voor de kust van Mexico en California had gelegen en nu het binnenland in trok). We ruimen de boel op, rijden de Argo, een soort amfibievoertuig van Kendall op de trailer (nadat we er eerst het dorp mee zijn rondgescheurd) en sluiten alle luiken van de cabin weer. Op de terugweg weer genoten van alle mooie kleuren.
Zondag was een bijzondere dag. En dan vooral op weerkundig gebied. Het weer leek op Nederland, vanaf zonsopkomst tot zonsondergang de hele dag laaghangende bewolking waar het zachtjes uit blijft regenen, en soms wat harder of echt ontzettend hard. Dit is echt uitzonderlijk voor New Mexico, waar bijna altijd de zon schijnt, en als de zon niet schijnt is er een kortdurende onweersbui, maar dat het de hele dag regent, de meeste mensen hadden het nog nooit meegemaakt! Maandag was het trouwens weer mooi weer, maar wel aanmerkelijk kouder (vind ik wel lekker na al die weken van bijna 30 graden) en die temperatuur (rond de 19 graden) blijft het nog de komende tijd. Is mooi voor de bomen die verkleuren (vooral door lage temperaturen ‘s nachts).
tot zover eerst maar weer,
groet, arend jan
Related items
1 Comment »
RSS feed for comments on this post.
| TrackBack URI
You can also bookmark
this on del.icio.us or check the cosmos
Hier is de herfst ook begonnen, regen, wind natte regenjassen.
Comment by psh — 20 September 2004 @ 1:13 PM