De groene vogel
OK, ik zal jullie niet langer in spanning houden over m’n spannende avonturen, hou je vast!
Nog vijf dagen en dan zijn de verkiezingen, en dat is te merken ook. De radio- en televisiespotjes vliegen je om de oren en de ene is nog agressiever dan de andere. Vreemde toestanden. Ook het rustige stadje Los Alamos, in het midden van de woestijn van New Mexico, vooral bevolkt door vredelievende wetenschappers, ontkomt er niet aan. Niet dat de presidentskandidaten zichzelf hier laten zien (gelukkig niet), ze sturen hun afvaardigingen. Zo stond vanmorgen mij hele straat vol met pliesieautos omdat papa Bush (je weet wel, die van de eerste Golfoorlog) hier op campagne was. Ik heb nog even gekeken of ik een glimp van Bush sr. op kon vangen, maar ik kon niemand ontdekken met een cowboyhoed op z’n hoofd. Helaas. Verder was er weinig aan, behalve dat toen ik naar m’n werk ging het kruispunt hier vol stond met Bush aanhangers die met van die borden voor hun hoofd stonden te scanderen dat ze pro-Bush waren: ja dat kon ik zo ook wel zien…
Maar hier zitten jullie allemaal niet echt op te wachten, want dit zijn niet echt spannende avonturen, en wat heeft dit met Gregg te maken? Inderdaad helemaal niks. Dit was dus ook een afleidingsmanouvre, om te kijken hoeveel mensen mijn weblog tot de laatste zin lezen 
OK, lees en geniet met mij mee! Wel eens in een vliegtuig gezeten? Ja? Ik ook, vanmorgen nog! En dat niet alleen, ik heb ook een stuk gevlogen: jep, inderdaad, met mijn bloedeigen handen de stuurknuppel vastgehouden. Loopings gemaakt? Nee, dat niet…
Hoe dat zo? Afscheidskadootje van Gregg! Over wie Gregg is kun je op deze weblog nog wel meer lezen (FreedomFest en twee weken terug een middag bowlen, maar daarover heb ik niks geschreven). Gregg heeft dus ook een vliegtuigje (samen met nog twee andere mensen) en daarmee kun je leuke dingen doen. Hij is trouwens niet de enige. Vanwege de enorme afstanden hier in de VS gebruiken sommige mensen hun vliegtuigje om mee naar het werk te gaan (vliegen vanaf Albuquerque is aanmerkelijk sneller dan twee uur auto-en en je hebt geen last van files). Maar goed, toen Gregg mij zondag vroeg of ik zin had in een vlucht boven Los Alamos, hoefde ik me geen twee keer te bedenken, hoewel ik eerst wel even ongelovig uit m’n ogen zat te kijken! Huh, vliegen? Ja natuurlijk heb ik daar zin in! En zo stond ik vanmorgen in alle vroegte op Los Alamos Airport.
De oorspronkelijke bestemming was de Valle Grande (de vulkaankrater voor de trouwe lezers van m’n log) maar dan moet je eerst Pajaritomountain over en die lag helemaal in de wolken. Door de wolken vliegen wil je niet, omdat je echt niks ziet en geen idee hebt waar de pieken van de bergen zitten, en om over de wolken heen te vliegen moesten we stijgen tot ruim vier kilometer, en dat was een beetje teveel van het goede. Maar niet getreurd, ook ten noordoosten van Los Alamos was genoeg te zien. Het was een prachtige morgen met wat mist in de valeien en wat wolkjes op de hoogte waarop we vlogen. En een schitterend uitzicht vanuit een vliegtuig, werkelijk fenomenaal! Zo zie je bijvoorbeeld pas echt wat een vreemd dorp Los Alamos eigenlijk is, verspreid over verschillende mesa, met diepe canyons daartussen.
Op een gegeven moment vroeg Gregg of ik ook wilde vliegen, natuurlijk! Daar zit je dan, een paar maanden nadat je je rijbewijs hebt gehaald, achter het stuur van een heus vliegtuig! Het voelde een beetje als m’n eerste rijles: hoe reageert dat ding eigenlijk op mijn bewegingen, maar langzamerhand kreeg ik toch gevoel ervoor, hoewel je plotselinge turbulentie natuurlijk nooit ziet aankomen. Alleen kunstjes in de lucht (achtbaanachtige taferelen), zoals Gregg dat deed durfde ik nog niet. Na ongeveer een uur vliegen kwam Los Alamos weer in beeld en na nog door wat heftige turbulentie door elkaar te zijn geschud, landde de groene vogel weer veilig op de lokale Airport.
Voor een impressie, zie de foto’s.
Related items
2 Comments »
RSS feed for comments on this post.
| TrackBack URI
You can also bookmark
this on del.icio.us or check the cosmos
wauw!!! gaaf man!! Ben wel een beetje jaloers. Ik zit hier maar op mijn kamertje, bijna elke dag hetzelfde, heb je een broer die in 5 maanden de meest spectaculaire dingen doet, ziet, hoort etc. Wanneer ben ik aan de beurt??
Comment by eline — 29 October 2004 @ 7:38 PM
Vet AJP! Je hebt dus Bush sr bijna gezien
Tuurlijk lees ik de laatste zinnen!
Comment by Kees — 20 November 2004 @ 3:28 PM