Outreach Utrecht
daar ga je dan, zomaar op een avond voor kerst. Op pad gestuurd naar een aantal ex-gedetineerden om door je belangstelling te laten zien dat ook zij waardevol in Gods ogen zijn. Om kerst 2004 voor hun een beetje te doen oplichten. En ik niet alleen, 270 jongeren uit Utrecht en omgeving. Alle hoeken van de ‘onderkant’ van de samenleving werden bezocht, dak- en thuislozen, gevangenen, een ‘blijf van mijn lijf huis’, buschauffeurs, politie en brandweer die ook met kerst gewoon moeten doorwerken, bejaarden in aanleunwoningen, zieken in het ziekenhuis, sporten met azc-jongeren, op bezoek bij een psychiatrische opvang, en ga maar door. In totaal 31 projecten.
Daar sta je dan, een beetje nerveus. Binnen liggen een paar mensen op een bank televisie te kijken. Maar hartelijk worden we binnengelaten, worden we op een stoel neergezet, koffie en thee wordt aangedragen. Het is goed, we voelen ons thuis. De gesprekken komen los; waarom we hier zijn, wie we zijn. Ook vertellen de bewoners over hun leven, hun verleden en toekomst. Ex-gedetineerden, gewone mensen, die op een gegeven moment een verkeerde beslissing hebben genomen en op het verkeerde pad terecht kwamen. En nu, na een gevangenisstraf, gemotiveerd zijn om hun leven weer enigszins op een normale wijze in te richten. En daar worden ze op een bijzondere manier bij geholpen, omdat het ook zo makkelijk weer mis kan gaan.
Een indrukwekkende avond; blijdschap en verdriet, moeiten en een glimlach, ze liggen zo dicht bij elkaar. Maar als je vast hebt gezeten, weet je alle liefde die je krijgt ontzettend te waarderen. G. een man van zo’n 50 jaar verwoordde dat met emotionele woorden vanuit de grond van zijn hart, en daar wordt je stil van. Want wat je doet is maar zo klein, maar toch zo waardevol voor hun. Een sprankje van Gods liefde, een klein beetje van de liefde van Jezus voor deze wereld, voor de stad, voor Utrecht, hebben we mogen laten zien.
Vol van de indrukken, maar bovenal vol van vreugde om de liefde van God, voor ex-gedetineerden maar ook voor onszelf, kwamen we weer terug en hoorden we de verhalen van de andere 30 groepen. Tranen in de ogen, God is goed, ook in Utrecht! Niet vaak zo hard gezongen daarna!
“Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op, ik was naakt, en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe.? Mattheus 25:35-36
Related items
Reisverslag
Ik ben bezig met een reisverslag te maken, voorzien van foto’s en tekst. Binnenkort is deze als Powerpoint of pdf-bestand te downloaden, nog even geduld dus. De foto’s van mijn reis door de VS staan overigens al wel online, maar het is natuurlijk leuker om er ook een verhaal bij te horen/zien.
Verder kan ik meedelen dat ik nog niet echt gewend ben aan Nederland, ik heb nog een soort van cultureshock. En het steeds sterker wordende gevoel dat alles nu echt gescheidenis is en dat het ook niet meer terug komt (in deze vorm), draagt ook niet echt bij aan een vrolijk humeur. Verder gaat alles wel OK hoor…!
