Retorica reformata?
Ik ben niet de enige die zich thuisvoelt bij een zondagse kerkdienst van de Presbyterian Church in America (PCA). De waarnemingen die dr. van den Brink doet in het Nederlands Dagblad (Als de inhoud maar goed is?) zijn ook mijn eigen ervaringen. Nu is Philip Ryken ook wel een grootheid binnen gereformeerde kringen in de VS, maar ook andere predikanten kunnen mij bijzonder boeien.
Vaak heb ik mij afgevraagd waar dat nu aan ligt. Is het echt, zoals dr. van den Brink beweert dat de retorische gaven van Amerikanen beter ontwikkeld zijn dan die van Nederlanders? Misschien, maar ik betwijfel of dat het geheim is van de aansprekendheid van de preken die ik daar gehoord heb. Veel meer wijst het mij op iets anders, waarvan ik twee dingen wil noemen, en misschien werk ik die later nog wel een keer beter uit. Het eerste dat de predikanten die ik regelmatig hoor kenmerkt is een diepe passie voor God en het tweede een diepe passie voor mensen en hun situatie. Nooit ben ik preken tegengekomen die me zo dicht op de huid kwamen als in de VS, die zo goed mijn situatie wisten te peilen en me van daaruit naar God wezen als de enige bron van rust en genade. Misschien moeten we in Nederland onze aanstaande predikanten wat minder trainen in de ratio en wat meer in aanraking brengen met de gebrokenheid van ons eigen leven en de mensen om ons heen; meer ervaring van zonde, verwarring, depressie, strijd, wanhoop, maar ook van geluk en intense vreugde. Jezus kwam om het verlorene te zoeken, jou en mij, en niet om te theologiseren.
People who looked at this item also looked at…
Related items
No Comments »
No comments yet.
RSS feed for comments on this post.
| TrackBack URI
You can also bookmark
this on del.icio.us or check the cosmos
