De Westerse Bijbel
Time to Turn heeft een briljante actie verzonnen waar ze hopelijk veel publiciteit mee krijgen. De Westerse Bijbel is een uitgave van de bijbel helemaal toegepast op de westerse cultuur, zodat we lekker door kunnen blijven gaan met consumeren zonder ons schuldig te voelen over moraliserende uitspraken die Jezus ooit, in een ver geleden heeft gedaan.
Het moet maar eens uit zijn met de gemakkelijke kritiek die christenen op basis van de Bijbel hebben op materialisme en de liberale markteconomie. Vanuit die gedachte heeft stichting de westerse bijbel een boekje met Bijbelpassages uitgebracht waaruit de in haar ogen achterhaalde aanklachten tegen armoede, rijkdom en onrecht zijn geschrapt.
“Jezus sprak wijze woorden, maar we mogen nooit en te nimmer vergeten dat Hij een timmerman was. Geen econoom”, aldus de initiatiefnemers op hun website www.westersebijbel.nl. “Als je de oude Bijbel leest, dan vergaat het plezier je snel. Om de haverklap krijg je weer een waarschuwing dat er iets mis is met je geld.
De Westerse Bijbel, met ‘gekuiste’ fragmenten uit Exodus (de Tien Geboden), Spreuken, Jesaja en Matteüs, is volgens de stichting voor de 21e-eeuwse westerling een stuk beter te verteren. Uit de Tien Geboden zijn bijvoorbeeld ‘Gij zult niet stelen’ en ‘Gij zult niet begeren…’ geschrapt.
Via het ANP vertelt Frank Mulder van Time to Turn de gedachte achter deze actie.
“De Stichting de Westerse Bijbel kruipt in de huid van de gewone gelovige”, aldus Mulder. “Ga maar eens naar de kerk, er is geen hond die erover nadenkt om serieus zijn geld te delen, minder spullen te kopen of de straat op te gaan tegen onrecht. Wij van Stichting De Westerse Bijbel zijn alleen wat consequenter. We knippen weg wat we niet gebruiken!” aldus de website.
Amen!… maar hoeveel van mijn bijbel neem ik zelf eigenlijk niet echt serieus?
HT: gkv forum
Related items
N.T. Wright: Simply Christian
Het nieuwste boek van N.T. Wright, bisschop van Durham (Engeland), is meer dan de moeite waard. Ik ben er vanavond in begonnen en heb er geen moment spijt van. Even simpel als doeltreffend beschrijft Wright waarom ‘christianity makes sense’. Op geen enkele manier draait hij om de hete brei heen, en waar andere apologetische boeken vaak een rationele en wetenschappelijke insteeek hebben, kiest Wright voor een persoonlijke insteek en maakt duidelijk waarom het christelijk geloof antwoorden biedt op vragen die iedereen in z’n leven tegenkomt. Waarom verlangt iedereen naar (sociale) gerechtigheid maar maken we er met z’n allen toch zo’n potje van, te beginnen bij onszelf? Of de zoektocht naar spiritualiteit of de honger naar betekenisvolle relaties, of het genieten van schoonheid. Zo relevant als wat, zeker in de postmoderne wereld waarin wij leven en waarin iedereen is losgeslagen van z’n fundamenten en alles leeg, zinloos en toevallig schijnt te zijn.
Ik ben heel benieuwd hoe de rest van het boek gaat lopen. Als ik het uit heb zal ik een uitgebreidere recensie schrijven.
Related items
Sela
Na ‘Neal Morse’ samen teruggereist met Niek Smelt, de drummer/percussionist en muzikaal leider van de nederlandse band ‘Sela‘. Ik had wel eens van hun gehoord, en een aantal mensen van de band kende ik van de TOKO, maar dat was het dan ook.
Wat ze doen is werkelijk bijzonder en ik werd er direkt enthousiast over. Ze zijn gevraagd door de HGJB, het jeugdwerk van de PKN om een bijdrage te leveren aan een bundel ‘Op toonhoogte’ die gebruikt kan worden in het jeugdwerk en vooral eigentijdse liederen bevat. Voor deze bundel, en de CD ‘U’ hebben ze een heel aantal nieuwe liederen geschreven, verbonden met de traditie met muziek van nu. Hieronder wat quotes van hun website:
Met de teksten en muziek die Sela maakt, hoopt Sela dat mensen God weer gaan prijzen met hun hart, ziel en verstand. Ze brengt een nieuw lied en een nieuw geluid om de Heer groot te maken, maar wel authentieke en doordachte muziek en teksten. Dit met het oog op alle plaatsen waar jongeren en ouderen samenkomen waaronder ook de erediensten. Een van de doelen van Sela is de lange traditie waarin we staan te verbinden met eigentijdse en ook nieuwe vormen van muziek en zang.
Sela bestaat uit jonge christenen, staande in de protestantse traditie, voor het merendeel uit hervormde gemeenten. Dat Sela zich ook verbonden voelt met de Ierse en Engelse muziekcultuur is te horen in liederen als ´Doxology´, ´Veni Creator Spiritus´ en ´Liefste Jezus´. Sela onderscheidt zich ook door het gebruik van allerlei folkloristische instrumenten zoals tin & low whistles, quena, zampona, contrabas, viool, bodhrán en bombo.
Op hun website kun je ook wat muzieksamples beluisteren, en ik moet zeggen dat ik er erg van onder de indruk ben! Warm aanbevolen dus!
Related items
Neal Morse in concert
Gisteravond naar een concert van Neal Morse geweest: wat een feest! Niet te geloven, niet in woorden te beschrijven. Vol passie, vol geniale, meeslepende, diep emotionele muziek, vol inhoud, vol evangelie! Niet van alles wat, maar van alles alles. Het ene moment een bak herrie, het andere moment verstilde gitaarakkoorden.
Neal is een alleskunner. Al eerder heb ik iets geschreven over de CD One, en ook zijn nieuwste CD ‘?’ (questionmark) is van hetzelfde kaliber. Van beide hebben we gisteravond kunnen genieten. Voor de pauze is ? in z’n geheel langsgekomen, na de pauze grote stukken van One, en als encore nog stukken van Snow.
Hieronder wat foto’s en misschien zet ik ook nog wel wat filmpjes online. (more…)
Related items
Het kloppend hart van Intelligent Design
Een boeiende quote van Nancy Pearcey op ‘the A-team blog’ over intelligent design. Ik laat hem nog een paar dagen in m’n hoofd ronddolen om de argumentatie op waarde te schatten.
Critics say the concept of design does not belong in science. They argue that it is a “science-stopper” that puts an end to scientific investigation. The head of an evolution advocacy group recently told CNN that design theory is “not a very good science, because it’s basically giving up and saying: We can’t explain this; therefore, God did it.”
But that accusation is based on a misunderstanding. The process of detecting design is thoroughly empirical. In fact, it is already an important element in several areas of science….
Today astronomers involved in the search for extraterrestrial intelligence (SETI) have worked out extensive criteria for recognizing when a radio signal is an encoded message and when it is just a natural phenomenon, like a pulsar. In other words, they have developed criteria for distinguishing between products of design and products of natural causes.
The same distinction is made in several other fields: Detectives are trained to distinguish murder (design) from death by natural causes. Archeologists have criteria for distinguishing when a stone has the distinctive chip marks of a primitive tool (design), and when its shape is simply the result of weathering and erosion. Insurance companies….Cryptologists….[etc.]
It should be possible to formalize the thinking process used in all these examples, which is exactly what design theory does. Its central tenet is that the characteristic marks of design can be empirically detected. As the title of one book puts it, in nature we can uncover Signs of Intelligence. [Total Truth, pp. 181-182, highlighted emphasis the A-Team Blog]
HT: The A-team Blog
Related items
Hoop in een objectieve wereld
Al een keer eerder heb ik gelinkt naar de website van Veritas Forum, een initiatief van Kelly Monroe Kullberg om te laten zien dat het christelijk geloof ook intellectueel gezien goede papieren heeft. Gerenomeerde wetenschappers komen spreken op verschillende universiteiten over hun persoonlijke overtuiging om te geloven in Jezus Christus en waarom je daarvoor geen ‘gespleten persoonlijkheid’ (aldus Simon van der Meer, Nederlandse Nobelprijswinnaar in het NRC Handelsblad van 18 april 1987) hoeft te hebben.
Onlangs kwam ik een interview met Kelly tegen en ook die wil ik doorlinken omdat ik echt diep onder de indruk ben van haar gedrevenheid. Hieronder een paar citaten, de rest is hier te lezen:
As a visiting student and then chaplain at Harvard, I saw the emptiness of the modern university, with its amorphous and intangible Veritas, with its rise of depression, aimlessness, sexually transmitted diseases, and other confusions including an increase in suicide. It was a stark contrast to the vibrant and brilliant Christian fellowships throughout the university.
I wanted to include the whole university in the conversations and adventures we naturally have as believers. I asked all believers to join together symphonically, to step up to the plate intellectually in grace and truth, to welcome and engage the hardest questions of the university because we believed that the Gospel would be revealed on the far side of complexity.
Wow! Allereerst respect voor het feit dat ze oog heeft voor de leegheid van het bestaan van veel studenten (maar ook docenten) die op een universiteit rondlopen. Zo gemakkelijk houden we ons alleen maar bezig met ons ‘wetenschappelijke werk’ en schermen we ons persoonlijke leven en de diepe gevoelens in onszelf af van de buitenwereld, en al helemaal van onze mede-studenten en/of collega’s. Wetenschap is objectief, en als wetenschapper moet je je persoon zoveel mogelijk buiten je werk houden, zeggen we dan, met als gevolg dat er gewoon niet over wordt gepraat en er velen vastlopen in de leegheid en zinloosheid van hun bestaan. Voor mij – en heel veel andere studenten met mij – was mijn studententijd de tijd van onzekerheid, over je toekomst, over wat je wilt, over je identiteit, over je afkomst en hoe daarmee om te gaan. Alle grote vragen van het leven zijn langsgekomen, en ik heb ermee geworsteld, vele dagen en vooral nachten, jarenlang, zonder dat er heel veel mensen waren die me hierbij konden helpen. Een donkere, grijze, eenzame tijd ook, waarin vrienden, kerk en familie er uiteindelijk wel ervoor gezorgd hebben dat ik er weer uitkwam, maar waarvan ik achteraf moet zeggen dat ik een echt open en levende gemeenschap, waarin er plek was voor al mijn vragen en er ook antwoorden werden geboden, behoorlijk gemist heb. Zeker vanuit het christelijk geloof is er alle reden om wel zo’n gemeenschap te vormen, omdat je mag leven vanuit de hoop van het evangelie, in verbondenheid met de God van hemel en aarde. Waar open en eerlijk alle, maar dan ook echt alle moeilijke vragen bespeekbaar zijn, niet omdat we het altijd zo goed weten, maar wel omdat we samen op weg zijn naar het steeds verder ontdekken van de waarheid van Jezus, voor het leven van iedereen, in alle omstandigheden. Alleen zo is het christelijk geloof relevant, en niet wanneer het de oude en geijkte antwoorden van jaren, ja zelfs eeuwen terug blijft opdreunen.
Dat is de reden dat ik hier zo enthousiast voor ben. Want het christelijk geloof heeft wat mij betreft relevantie, veel meer dan we zelf ook verwachten. Tientallen, zo niet honderden of duizenden wetenschappers kunnen vanuit hun persoonlijke leven vertellen wat het geloof voor meerwaarde geeft aan hun leven. Allemaal gestudeerde mensen die waarschijnlijk door dezelfde worstelingen heen zijn gegaan als ik, die niet hebben opgegeven, maar op een gegeven moment hebben gevonden: een persoonlijke relatie met Jezus maakt een verschil in je leven, geeft je leven zin en hoop, nu al en voor de toekomst. Jouw verhaal wordt onderdeel van een groter verhaal, van de geschiedenis die God met deze wereld gaat, en daardoor vallen de puzzelstukjes van je leven op hun plek. Waarheid is geen abstract gegeven, maar een Persoon, Jezus. Dan komen er antwoorden – geen gemakkelijke, maar diep doorleeft én relevent – op bijv. deze vragen:
Truth? Whose “truth”? Who cares?
What Story are we living in? What does it mean to be human?
Do faith and science align or conflict?
Is there hope for sexism and racism?
What of our clash(es) of civilizations?
Why does beauty mean something?
From where does love flow? How does love last?
Kelly geeft daar een mooi voorbeeld van, vanuit haar persoonlijke verhaal:
Jesus frees us from the world’s pseudo-success Matrix. We’ve been branded from birth and told what we desire, what abundant life looks like, what “knowledge” is, what story is real. So we confuse sex for intimacy, success for significance, knowledge for wisdom, and so on. We build our resumes and get all full of ourselves, all the while forgetting to love the people God’s given us. Abstract “bests” tyrannize concrete goods. We often forget to dive into community, perhaps to marry, nest, raise children (by biology or proximity), be good to our parents and neighbors and churches and strangers. We forget to save the Shire (I’m a big fan of Sam and Frodo). Sometimes we just forget to love in tangible ways, which is a sophomoric tragedy.
Living in truth, in reality, is to begin to live freely. We break out of the mediated (man-interpreted) world and into immediacy (God’s interpretation). This happened for me in Chapter 10 of the book, in a wildlife estuary on the ocean. To live in Truth is to trust the real Author, to learn our own human story, and to enter our role in his play.
Die laatste zin, daat gaat het wat mij betreft om: om je eigen rol te zien in het grote verhaal, en om de Auteur van dat verhaal te vertrouwen. Dat is geloof, en dat is moeilijk, maar zeker de moeite waard. Een rijker leven kun je je niet voorstellen.
