Hoop in een objectieve wereld
Al een keer eerder heb ik gelinkt naar de website van Veritas Forum, een initiatief van Kelly Monroe Kullberg om te laten zien dat het christelijk geloof ook intellectueel gezien goede papieren heeft. Gerenomeerde wetenschappers komen spreken op verschillende universiteiten over hun persoonlijke overtuiging om te geloven in Jezus Christus en waarom je daarvoor geen ‘gespleten persoonlijkheid’ (aldus Simon van der Meer, Nederlandse Nobelprijswinnaar in het NRC Handelsblad van 18 april 1987) hoeft te hebben.
Onlangs kwam ik een interview met Kelly tegen en ook die wil ik doorlinken omdat ik echt diep onder de indruk ben van haar gedrevenheid. Hieronder een paar citaten, de rest is hier te lezen:
As a visiting student and then chaplain at Harvard, I saw the emptiness of the modern university, with its amorphous and intangible Veritas, with its rise of depression, aimlessness, sexually transmitted diseases, and other confusions including an increase in suicide. It was a stark contrast to the vibrant and brilliant Christian fellowships throughout the university.
I wanted to include the whole university in the conversations and adventures we naturally have as believers. I asked all believers to join together symphonically, to step up to the plate intellectually in grace and truth, to welcome and engage the hardest questions of the university because we believed that the Gospel would be revealed on the far side of complexity.
Wow! Allereerst respect voor het feit dat ze oog heeft voor de leegheid van het bestaan van veel studenten (maar ook docenten) die op een universiteit rondlopen. Zo gemakkelijk houden we ons alleen maar bezig met ons ‘wetenschappelijke werk’ en schermen we ons persoonlijke leven en de diepe gevoelens in onszelf af van de buitenwereld, en al helemaal van onze mede-studenten en/of collega’s. Wetenschap is objectief, en als wetenschapper moet je je persoon zoveel mogelijk buiten je werk houden, zeggen we dan, met als gevolg dat er gewoon niet over wordt gepraat en er velen vastlopen in de leegheid en zinloosheid van hun bestaan. Voor mij – en heel veel andere studenten met mij – was mijn studententijd de tijd van onzekerheid, over je toekomst, over wat je wilt, over je identiteit, over je afkomst en hoe daarmee om te gaan. Alle grote vragen van het leven zijn langsgekomen, en ik heb ermee geworsteld, vele dagen en vooral nachten, jarenlang, zonder dat er heel veel mensen waren die me hierbij konden helpen. Een donkere, grijze, eenzame tijd ook, waarin vrienden, kerk en familie er uiteindelijk wel ervoor gezorgd hebben dat ik er weer uitkwam, maar waarvan ik achteraf moet zeggen dat ik een echt open en levende gemeenschap, waarin er plek was voor al mijn vragen en er ook antwoorden werden geboden, behoorlijk gemist heb. Zeker vanuit het christelijk geloof is er alle reden om wel zo’n gemeenschap te vormen, omdat je mag leven vanuit de hoop van het evangelie, in verbondenheid met de God van hemel en aarde. Waar open en eerlijk alle, maar dan ook echt alle moeilijke vragen bespeekbaar zijn, niet omdat we het altijd zo goed weten, maar wel omdat we samen op weg zijn naar het steeds verder ontdekken van de waarheid van Jezus, voor het leven van iedereen, in alle omstandigheden. Alleen zo is het christelijk geloof relevant, en niet wanneer het de oude en geijkte antwoorden van jaren, ja zelfs eeuwen terug blijft opdreunen.
Dat is de reden dat ik hier zo enthousiast voor ben. Want het christelijk geloof heeft wat mij betreft relevantie, veel meer dan we zelf ook verwachten. Tientallen, zo niet honderden of duizenden wetenschappers kunnen vanuit hun persoonlijke leven vertellen wat het geloof voor meerwaarde geeft aan hun leven. Allemaal gestudeerde mensen die waarschijnlijk door dezelfde worstelingen heen zijn gegaan als ik, die niet hebben opgegeven, maar op een gegeven moment hebben gevonden: een persoonlijke relatie met Jezus maakt een verschil in je leven, geeft je leven zin en hoop, nu al en voor de toekomst. Jouw verhaal wordt onderdeel van een groter verhaal, van de geschiedenis die God met deze wereld gaat, en daardoor vallen de puzzelstukjes van je leven op hun plek. Waarheid is geen abstract gegeven, maar een Persoon, Jezus. Dan komen er antwoorden – geen gemakkelijke, maar diep doorleeft én relevent – op bijv. deze vragen:
Truth? Whose “truth”? Who cares?
What Story are we living in? What does it mean to be human?
Do faith and science align or conflict?
Is there hope for sexism and racism?
What of our clash(es) of civilizations?
Why does beauty mean something?
From where does love flow? How does love last?
Kelly geeft daar een mooi voorbeeld van, vanuit haar persoonlijke verhaal:
Jesus frees us from the world’s pseudo-success Matrix. We’ve been branded from birth and told what we desire, what abundant life looks like, what “knowledge” is, what story is real. So we confuse sex for intimacy, success for significance, knowledge for wisdom, and so on. We build our resumes and get all full of ourselves, all the while forgetting to love the people God’s given us. Abstract “bests” tyrannize concrete goods. We often forget to dive into community, perhaps to marry, nest, raise children (by biology or proximity), be good to our parents and neighbors and churches and strangers. We forget to save the Shire (I’m a big fan of Sam and Frodo). Sometimes we just forget to love in tangible ways, which is a sophomoric tragedy.
Living in truth, in reality, is to begin to live freely. We break out of the mediated (man-interpreted) world and into immediacy (God’s interpretation). This happened for me in Chapter 10 of the book, in a wildlife estuary on the ocean. To live in Truth is to trust the real Author, to learn our own human story, and to enter our role in his play.
Die laatste zin, daat gaat het wat mij betreft om: om je eigen rol te zien in het grote verhaal, en om de Auteur van dat verhaal te vertrouwen. Dat is geloof, en dat is moeilijk, maar zeker de moeite waard. Een rijker leven kun je je niet voorstellen.
Related items
No Comments »
No comments yet.
RSS feed for comments on this post.
| TrackBack URI
You can also bookmark
this on del.icio.us or check the cosmos
