Tamarindo
Vanmiddag eindelijk aangekomen in Tamarindo na een lange lange reis, hoewel het helemaal niet zo ver is. Vanmorgen vroeg met pijn in het hart afscheid genomen van de kitesurfschool, vooral omdat de wind al heel hard waaide, de voorbode voor een mooie kitedag… maar helaas, ik moest gaan. Omdat ik bijna door al m’n contant geld heen was, had ik besloten om te gaan liften naar het busstation in La Cruz, ongeveer 10 kilometer verderop in plaats van een taxi te nemen. Van eerdere dagen wist ik dat er behoorlijk wat verkeer was, ondanks het feit dat Bahia Salinas een behoorlijk afgelegen plek is. Helaas vandaag dus het tegengestelde…, vanaf de kiteschool was ik eerst maar eens wat gaan lopen totdat er een auto achterop zou komen, maar in geen velden of wegen was er een auto te zien. Pas nadat ik ruim over de helft was pikte de vierde auto mij op en bracht me naar La Cruz. Na nog bijna een uur wachten kwam er een bus opdraven die naar Liberia ging, ongeveer 60 kilometer naar het zuidoosten. Natuurlijk – zoals alle bussen in Costa Rica – zat deze ook weer eens veel te vol, waardoor ik helaas weer moest staan. Omdat ik een stuk langer ben dan de gemiddelde Tico (zo noemen de inwoners van Costa Rica zichzelf) waren de ramen lang niet hoog genoeg om me uitzicht te geven op de omgeving, waardoor ik geen flauw idee had waar ik was en hoe het er eigenlijk uitzag. Iets van anderhalf uur later was ik in Liberia, waar ik weer ruim een half uur op de bus naar Tamarindo moest wachten. Weer staan, maar dit keer voorin, zodat ik wat meer zicht had, onder andere op het dashboard van de chauffeur. Dat leverde wel wat verbazing op, aangezien niet alle metertjes het deden, waaronder ook de snelheidsmeter, maar ook met een toerentalmeter weet je ongeveer hoe hard je rijdt 
Er mankeerde overigens wel meer aan de bus, want toen we moesten stoppen voor werk aan de weg, viel de moter uit en pas na een paar minuten had de chauffeur hem weer aan de praat.
Rond een uurtje of vier was ik eindelijk in Tamarindo, het lelijkste dorp dat ik tot nu toe gezien heb, ondanks dat de omgeving schitterend is. Overal rijzen hotels en resorts uit de grond, voornamelijk voor rijke Amerikanen, die zich ook op het strand veelvuldig laten zien. Moeizaam slepen ze hun dikke lichaam door het mulle zand, en ze vullen de straten van Tamarindo met hun grote, dure auto’s waar ze ook hier niet zonder kunnen.
Maar goed, niet teveel van aantrekken. De komende dagen vermaak ik me wel. Ik moet nog een ding rechtzetten van m’n vorige bericht: ik kom niet op donderdag aan, maar op vrijdag, 9.10 in de ochtend wel geteld.
Related items
No Comments »
No comments yet.
RSS feed for comments on this post.
| TrackBack URI
You can also bookmark
this on del.icio.us or check the cosmos
