Op de terugweg
Dit is het allerlaatste bericht dat ik zal posten uit Costa Rica. Vanavond ben ik aangekomen in San Jose en morgenochtend vroeg vertrekt mijn vliegtuig voor de lange terugreis, die dit keer loopt via Atlanta en Chicago naar Amsterdam. Opnieuw een lange dag reizen dus, net als vandaag.
Vanmorgen vroeg opgestaan in Tamarindo, zelfs zo vroeg dat de plek waar ik de afgelopen dagen mijn ontbijt haalde, nog niet open was, dus eerst maar even mijn email gecheckt en wat ge-internet en daarna ontbeten. Gisteren was ik nog twee nederlanders in het hostel tegengekomen, waarvan er één ook vandaag vroeg naar San Jose wilde, maar helaas ben ik hem niet meer tegengekomen vanmorgen. Ondanks dat het nog zo vroeg was, was het al heerlijk warm en scheen de zon al lekker, weer een mooie dag dus. Nadat ik mijn backpack had opgehaald vanuit het hostel was het wachten geblazen op de bus. Er bestaat wel een schema met tijden waarop de bus zou moeten vertrekken, maar over het algemeen is dat niet heel erg precies, en daarom had ik maar besloten om een kwartier voor de officiele vertrektijd aanwezig te zijn. Na tien minuten nog geen bus te zien, maar na een kwartier komt er een bus die volgens het bord boven het raam naar Flamingo gaat, een dichtbij gelegen dorpje. Ook die moet ik dus niet hebben. Precies op tijd – op het moment dat deze bus op het punt staat te vertrekken – vraagt echter iemand aan mij waar ik naar toe moet. ‘Liberia’ antwoord ik hem, en hij wijst naar de bus naar Flamingo als de bus die ik moet hebben. Al zwaaiend naar de chauffeur maak ik hem duidelijk dat ik nog mee wil, en de bus stopt weer en ik mag nog naar binnen en maak de chauffeur met handen en voeten duidelijk dat ik dacht dat hij naar Flamingo zou gaan. Dat doet hij ook, maar hij gaat nog verder naar Liberia, dus verandert hij het bord boven z’n raam ook nog maar even. Gelukkig kan ik zitten en na drie uur scheuren over slechte wegen komen we aan in Liberia. Daar moest ik wisselen van terminal en nog weer een uur wachten op de bus naar San Jose. Gelukkig kan ik ook in die bus weer zitten, want het is een lange rit. De gehele rit gaat over de Interamericana, die gelukkig geasfalteerd is, wat het een heel stuk comfortabeler maakt. Helaas was ik vergeten om in Liberia naar de toilet te gaan, waardoor ik, door het vele water dat je hier moet drinken, halverwege de rit al ontzettende aandrang voelde, wat het plezier van de rit met de minuut deed verminderen. Daarnaast zat er naast mij ook nog eens een mevrouw die zich niet heel erg lekker voelde (of beter, zich helemaal niet lekker voelde), en al snel over allerlei zakjes gebogen zat, die in het begin nog leeg waren maar die zich langzamerhand vulden… (gelukkig dus niet over mij of andere mensen in de bus) Niet echt een lekkere situatie dus… Gelukkig voelde de chauffeur ook aan dat hij niet aan één stuk door kon rijden van Liberia naar San Jose, en stopte hij ergens op twee-derde van de rit bij een wegrestaurantje, waar ik gelukkig als eerste van de toilet gebruik mocht maken, waardoor de rest van de rit een heel stuk relaxter verliep, afgezien van de mevrouw naast mij, die nog een zakje nodig had… Ondertussen was er buiten een erg mooie zonsondergang te zien, die de bergen en de wolken daarboven hulde in allerlei mooie kleuren.
Aangekomen in San Jose heb ik me met een taxi naar het hostel laten brengen, waar ik nu dus zit te internetten. Heb net nog even gegeten in het andere gebouw van dit hostel en kwam daar zowaar een Belgisch en een Nederlands meisje tegen dat ik eerder had ontmoet in Monteverde. Erg leuk om weer even bij te praten. Maar nu ga stoppen, morgen moet ik er weer vroeg uit. Bedtijd dus!
Related items
No Comments »
No comments yet.
RSS feed for comments on this post.
| TrackBack URI
You can also bookmark
this on del.icio.us or check the cosmos
