Denkend aan Holland
De zaterdag voor Koninginnedag (28 april) weer bijna 90km gefietst, dit keer naar het zuid-westen. Eerst bij Vianen de brug over en daarna de lek gevolgd, via Lexmond, Schoonhoven uiteindelijk naar de pont bij Bergambacht, daarna naar Stolwijk, Gouda, Oudewater, Montfoort en Vleuten terug naar Utrecht. Heenweg was erg lekker, met de wind schuin vanachter, vanaf Bergambacht werd het toch wel zwaar met een forse noordoostenwind. Uiteindelijk toch een erg mooi rondje door het oostelijk gedeelte van het groene hart.
Ik merk dat ik iedere keer weer naar de polder en de rivieren toetrek. Of het komt doordat ik bij rivieren ben opgegroeid weet ik niet… ik geniet er gewoon van, zeker nu de hele natuur als het ware geexplodeerd is in groene, witte, gele, paarse en wat al niet kleuren. En met al die pontjes over de Lek kun je echt overal komen, erg leuk!
-
Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hooge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een grootsch verband.
De lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.
Hendrik Marsman, 1936.
In 1999 door het Nederlands publiek verkozen tot “Gedicht van de eeuw”.
Related items
No Comments »
No comments yet.
RSS feed for comments on this post.
| TrackBack URI
You can also bookmark
this on del.icio.us or check the cosmos
