Time flies…
alweer bijna een maand in de VS, het begint ondertussen gewoon te worden. Ik kan ondertussen zonder kaart door St. Louis fietsen (mwah, bijna…), en mijn huisgenoot noemt mij al ‘zijn levende GPS’, omdat ik hem feilloos de weg weet te wijzen. Ook het seminary begint vertrouwd te voelen en in ons huis weet ik in het donker al de weg. Het weer is ook weer wat gewoner, temperaturen van iets boven de dertig graden overdag is prima uit te houden. Gisteravond, de eerste avond dat ik me op het balkon durfde te wagen, betrapte ik me er zelfs op dat ik een graadje of 22 wel een beetje frisjes vond. Ook nu zit ik weer op het balkon onder een mooie sterrenhemel met een kop thee bij een temperatuur van ongeveer 21 graden, heerlijk, zoals een goede zomeravond hoort te zijn!
Studeren
Deze week gaat het dan echt beginnen. Morgen eerst inschrijven voor de colleges die ik dit semester ga volgen en daarna ga ik de bookstore plunderen om de benodigde boeken aan te schaffen. Dinsdag en woensdag ben ik nog vrij, en donderdagochtend, half negen, mag ik aantreden voor mijn eerste college grieks. Tijdens de orientation afgelopen zaterdag heb ik daar al verschillende doemverhalen over gehoord. Keer op keer werden we gewaarschuwd dat we dit niet moesten onderschatten “guys, this is gradschool (laatste jaren v/d universiteit), don’t underestimate“, dat het overweldigend is, en dat het in een razend tempo zal gaan. Laat ik eerlijk zijn, ik zie er best tegenop, omdat mijn ervaringen met het leren van een nieuwe taal niet heel daverend zijn. Maar goed, ik zal wel zien waar het schip strand, ik ben niet de enige in dit bootje 
Studeren is niet het enige dat ik hier ga doen, ook al vormt het wel de hoofdmoot. Om niet alleen met de studie bezig te zijn en ook nog eens wat anders te doen, heb ik een baantje bij de bibliotheek op de campus. Als student-staff werk ik per week ongeveer 10 uur, en verdien daarmee ook nog wat geld om mijn financiele situatie iets te verbeteren. Afgelopen woensdag en vrijdag een training gehad daarvoor en het bevalt me erg goed. Toch is ook dit wel spannend. De belangrijkste taak is niet zozeer het op orde houden van de bibliotheek, maar veel meer het helpen van studenten bij het vinden van literatuur en het innemen en uitgeven van boeken. Het zal een flinke testcase worden van mijn social skills (en mijn alledaagse engels), omdat ik op een heel andere manier met mensen om zal gaan dan ik tot nu toe gewend was: geen vakjargon, maar korte praatjes aan de balie, vriendelijkheid, behulpzaamheid en allerlei sociale omgangsvormen in een cultuur die ik nog maar half ken. Aan de andere kant: geen betere manier om het te leren!
Eén van de dingen waar ik het meest naar uitzie is het vak Covenant theology (letterlijk vertaald verbonds-theologie), één van de kernvakken van de opleiding. Officieel valt het onder systematische theologie, maar in feite is het een combinatie van bijbelse theologie (‘heilshistorie’: OT en NT), systematische theologie en missiologie/apologetiek: superbreed dus en dus ook heel veel leeswerk. Blij verrast was ik toen ik de boekenlijst onder ogen kreeg. Als ik een lijst op mocht stellen van boeken die mij de afgelopen jaren sterk beïnvloed hebben, dan staat Al Wolters’ boek Creation regained: Biblical Basics for a Reformational Worldview (nederlandse titel: schepping zonder grens) erg hoog op de lijst. De notie van worldview (de diepste overtuigen die leven in je hart over de toestand van deze wereld, bijv.: waar komen we vandaan? waar gaan we naar toe? waarom is deze wereld zoals die is (of: waarom is er kwaad in de wereld)? en is er een oplossing daarvoor?) heeft mijn denken diepgaand gevormd, en is in tientallen lezingen die ik de afgelopen jaren heb gehouden terug te vinden. Ik denk dat dit boek, ook in de spanning tussen geloof en wetenschap, mij ervoor heeft bewaard om in de kuil van het fundamentalisme te vallen, maar ook om de wetenschap op een voetstuk te zetten, en daar ben ik erg blij om! Verrassend is eigenlijk dat ik dit tot een jaar geleden ofzo nooit echt beseft heb, maar door het lezen van N.T. Wright en Mike Goheen vielen heel veel puzzelstukjes op hun plaats en ben ik zelfs tot de overtuiging gekomen dat hier de sleutel ligt om de bijbel tot leven te brengen voor mensen die niks hebben met het christelijk geloof, post-moderne en post-christelijke mensen in het Nederland van de 21ste eeuw.
Ik kan dus bijna niet wachten om met dit vak te beginnen, omdat hierin (nu al!) al mijn passies samenkomen. En daarnaast combineert het het beste wat de Nederlandse gereformeerde theologie (Kuyper, Bavinck, maar ook Vos en Ridderbos) en de Nederlandse filosofie (reformatorische wijsbegeerte: Dooyeweerd, Vollenhoven) heeft voortgebracht, met missionaire inzichten van Newbigin en N.T. Wright. Echt exciting!
persoonlijk
Ondanks mijn enthousiasme over het begin van het studiejaar, heb ik de afgelopen weken ook wel mindere dagen gehad. Vanwege amerikaanse regels moest ik een maand voordat mijn colleges zouden beginnen aanwezig zijn in de VS. Op zich is dat natuurlijk prima, je hebt alle tijd om te wennen aan de cultuur, mensen te leren kennen, je huis in te richten, de stad te verkennen etc. Toch viel het me zwaar om die vier weken door te komen. Door de verschrikkelijke (en ongebruikelijke) hitte die het midden van de VS teisterde (een aantal dagen met temperaturen boven de 40 graden!), was het buiten gewoon veel te warm om dingen te ondernemen. Helaas had de warmte, ondanks dat ik bijna altijd binnen zat, ook invloed op m’n lichaam, waardoor ik dagenlang met knallende hoofdpijn heb rondgelopen en eigenlijk niks kon doen doen dan in een schemerige kamer op bed liggen en af en toe wat computeren. Daarnaast slaap je ‘s nachts ook nog slecht omdat de temperatuur ook dan bijna niet onder de 30 graden uitkomt; je kunt je voorstellen dat ik me niet echt happy voelde. Gelukkig was mijn hoofdpijn direkt verdwenen toen aan het begin van vorige week de temperaturen teruggingen naar ongeveer 30 graden overdag.
Iets anders dat behoorlijk wennen is, is het leven met huisgenoten. Geen van beiden kende ik voordat ik hier kwam, en wat dat betreft gaat het erg goed. Toch brengt iedereen z’n eigen gewoonten (zowel positief als negatief) mee, en het heeft af en toe wat tijd (en woorden) nodig om te begrijpen (en accepteren, of juist niet) waarom iemand iets doet zoals hij het doet. Dit gecombineerd met culturele verschillen (o.a. amerikaans individualisme) en leeftijdsverschil (ik ben verreweg de jongste in huis), maakt het soms challenging zoals de Amerikanen dat zo eufemistisch kunnen zeggen. Alles wordt overigens goed uitgepraat, daar zijn theologen heel goed in !
Een andere uitdaging is het reizen. Ik woon ongeveer 20 minuten van de campus af, maar dat is op geen enkele manier te vergelijken met 20 minuten in NL. Alleen de warmte maakt het al een marteling (geen droge draad meer aan mijn lijf als ik op het seminary aankom), maar ook de hoogteverschillen tellen behoorlijk mee. Sommige stukken zijn vlak, maar mijn GPS weet mij te melden dat ik heen ongeveer 120 meter moet klimmen en terug ongeveer 200 meter moet klimmen, met soms stijgingspercentages van 9%. Aan de ene kant vind ik het heerlijk om te fietsen, maar aan de andere kant is het ook best wel lastig en ongemakkelijk. Ik denk dat ik dit toch een beetje onderschat heb, maar het is een stuk gezonder dan met de auto (afgezien dat ik geen geld heb om een auto te kopen) en ik heb in principe de mogelijkheid om met mijn huisgenoten of buren mee te rijden naar het seminary. Toch beperkt het me wel een beetje de mogelijkheden, omdat ik niet de vrijheid heb om zomaar ergens heen te gaan of iemand bij iemand langs te gaan… de afstanden zijn daarvoor gewoon te groot (bijv. de kerk waar ik naar toe ga is ruim 13 kilometer hier vandaan…) en het openbaar vervoer (goed voor amerikaanse begrippen) is niet te vergelijken met het nederlandse OV.
Ook het recreatieve fietsen is wennen. Zo kennen ze hier nauwelijks fietspaden (ook al is St. Louis één van de meest fietsvriendelijke steden van de VS) en zijn de gewone wegen lang niet zo goed onderhouden als in NL. Overal gaten en groeven en ondanks dat ik echt goed oplet, heb ik al twee lekke banden gehad doordat ik een gat inreed. Daarnaast was ik in Utrecht binnen tien minuten buiten de stad, iets dat ik hier echt niet hoef te proberen… de dichtstbijzijnde rand van de stad ligt op ongeveer 45 minuten zo heb ik vorige week uitgevonden toen ik één van de bruggen over de Missouri heb opgezocht (route staat hier – de vreemde route op de heenweg kwam doordat ik de brug niet kon vinden en geen kaart bij me had, waardoor ik drie keer ben foutgereden…). Toch was het een mooie route en het deed me op sommige momenten denken aan NL, met z’n mooie rivieren, dijken, uiterwaarden en bruggen. Een paar foto’s komen (zo snel mogelijk) hiernaast/onder.
technisch
Zoals ik in mijn vorige post al had aangegeven, boven aan iedere post staat tegenwoordig een “printer” die een makkelijk afdrukbare pagina geeft, zonder alle balken enzo aan de zijkant. Een aantal mensen heeft mij gevraagd of het mogelijk is om de stukjes die ik hier schrijf ook per email te ontvangen, zodat ze niet iedere keer hoeven te kijken op de website of er al iets nieuws is gepost. Dat is vanaf nu ook mogelijk en wel zo: Ga naar de weblog-hoofdpagina (klik bovenaan op blog), scroll naar beneden, net zolang totdat de rechterbalk ophoudt. Vlak boven het einde staat een rijtje met links, waaronder ook “register”. Klik daarop en vul de gevraagde gegevens in. Linksonder is nu een menuutje waarin je kunt aangeven dat je de posts en/of reacties per email wilt ontvangen. Je gegevens worden vertrouwelijk behandeld 
.
Eerst maar weer eens tot zover. Binnenkort komt er een post over de kerk die ik nu een paar keer heb bezocht, maar nu eerst maar weer slapen. Bye!
People who looked at this item also looked at…
Related items
1 Comment »
RSS feed for comments on this post.
| TrackBack URI
You can also bookmark
this on del.icio.us or check the cosmos
Hey Arend-Jan,
Zo dus het gaat dan eindelijk echt beginnen deze week!
Heel veel succes en ik hoop voor je dat je gauw weer van meer menselijke temperaturen kunt genieten.
Groetjes!
Annalies
Comment by Annalies — 27 August 2007 @ 10:43 PM