Newsflash!
Hier weer een berichtje uit amerikaland!
Het is een beetje stil geweest hier op m’n blog en dat komt niet doordat m’n internet afgesloten was (dat was uiteindelijk maar twee dagen), maar meer omdat ik het lekker druk heb. Daarnaast wil ik eigenlijk ook wel wat schrijven over m’n studie, maar dat stel ik nog even uit… Ik werk aan een serie posts waarin ik een aantal dingen aan de orde wil stellen, maar heb wat tijd nodig om het goed te verwoorden.
Seminary
Het is echt niet te geloven, maar het eerste semester (van de 6 in totaal) zit er alweer bijna op. Nog vier weken college (waaronder nog een aantal dagen vrij voor Thanksgiving) en dan beginnen m’n finals (afsluitende tentamens). Alsof dat nog niet genoeg is, moet ik voor het eind van deze maand nog twee papers hebben geschreven en vijf boekreviews… lekker druk dus. Ondanks dat geniet ik er wel met volle teugen van. Grieks, ookal blijft het lastig, is leuk, zeker nu we meer en meer in staat zijn om uit de griekse bijbel te lezen. Nog niet alles is direkt duidelijk, maar in januari gaan we in twee weken door de eerste brief van Johannes heen, een mooie uitdaging. Verder heb ik voor het ‘preekvak’ m’n eerste preek (of in ieder geval een gedeelte daarvan) geschreven wat erg leuk, maar ook wel behoorlijk lastig was. Covenant Theology blijft leuk (hoewel heel veel leeswerk) maar daar ga ik binnenkort wat meer over schrijven (zie hierboven). Het levert in ieder geval een behoorlijke hoop denkwerk op, waar ik helaas niet altijd aan toekom. De komende weken moet ik een paper schrijven over Abram als warlord en de ontmoeting met Melchisedek (Genesis 14). Het is een hermeneutisch paper, wat betekent dat ik me vooral bezig moet gaan houden met de tijd waarin dit is geschreven (wat waren de omstandigheden, wat is het doel en significantie van dit gedeelte in die tijd) en daarnaast moet ik een literaire analyse van het verhaal maken. Als laatste moet ik iets zinnigs gaan zeggen over de plaats van dit gedeelte in de rest van de bijbel (wordt erop teruggegrepen en hoe?) en moet ik de significantie aangeven in het overkoepelende verhaal van de bijbel en hoe het bijdraagt aan het begrip daarvan. Super interessant, maar wel heel veel werk…
O ja… en ook nog wat real world in Counseling: een greep uit de onderwerpen — woede, angst, verdriet, dood, eetstoornissen, perfectionisme, schoonheid, pornografie en zo nog al wat… En dit is waar we het vorige week over gehad hebben: filmpje 1 en filmpje 2 … behoorlijk relevant!
En dan nu: Weer en verkeer
Ondertussen is het hier echt herfst geworden, hoewel niet in de zin van een Nederlandse herft… Sinds ik hier ben heeft de zon eigenlijk iedere dag nog geschenen, en dat is erg prettig… en ziet er naar uit dat hij dat ook de komende tijd nog blijft doen (gelukkig!). Vorige week hadden de bomen de prachtigste kleuren, diep rood, fel geel of oranje, hier en daar paars, maar vorige week hebben we een aantal dagen behoorlijke vorst gehad, waardoor de bladeren nu snel vallen. De temperatuur gaat hier als een gek op en neer. Vandaag (zondag) was het weer heerlijk weer met ruim 20 graden, maar vorige week hadden we ‘s nachts temperaturen van -5 ofzo en overdag kwam het nauwelijks boven het vriespunt uit. Vrij lastig om je dus goed te kleden, en met fietsen is het al helemaal dramatisch (‘s morgens ijskoud, en soms ‘s middags heerlijk warm). Vorig weekend zijn we hier ook overgeschakeld op wintertijd, waardoor ik nu ‘s ochtends weer in het licht naar het seminary kan, maar ‘s middags vaak door het donker moet fietsen, wat weer zo z’n voor en nadelen heeft. ‘s Ochtends door het donker heeft het voordeel dat het erg rustig is en er dus niet zo heel veel mensen zijn die iets geks met je fiets kunnen doen (Amerikanen hebben geen flauw idee hoe ze met hun auto op een fietser moeten reageren. Ze kunnen de snelheid niet inschatten, waardoor ze soms vlak voor je de weg oversteken of indraaien — nu al twee keer gehad dat ik bijna bovenop een auto zat… andersom komt het ook regelmatig voor dat ze soms bijna achterop mij knallen omdat ze niet snappen wat die fietser daar doet … die hoort volgens veel amerikanen op het voetpad te rijden, anderen blijven soms minutenlang achter je hangen omdat ze niet weten hoe ze in moeten halen). Zo fietste ik vorige week woensdag om een uurtje of half zes terug van het seminary naar huis en reed ik over een redelijk brede maar heuvelige weg. Het was donker, en van de andere kant kwamen behoorlijk wat auto’s die mij regelmatig verblindden waardoor ik de weg niet echt goed kon zien. Omdat de weg aan de rechterkant veel kuilen en groeven heeft besloot ik voor mijn eigen veiligheid in het midden van de baan te gaan rijden, goed zichtbaar voor achteropkomers en tegenliggers en veilig voor mij (minder kuilen enzo). Een lange sleep auto’s vormde zich achter mij, en hoewel ik bij kruispunten en stopborden naar de rechterkant ging, durfde de persoon in de eerste auto achter mij, mij niet in te halen. Toen ik na vijf minuten op die weg afsloeg, moest ik inwendig toch wel lachen om al die auto’s die al die tijd braaf achter mij waren gebleven. Mijn huisgenoot was er trouwens helemaal niet over te spreken… fietsers horen niet op de openbare weg en al helemaal niet in het midden van de baan… “dat hoort niet zo in de VS”… tja.
Huis, tuin en keuken
Het huis is nog steeds een saaie boel. We hebben nog steeds geen eetkamertafel en bijbehorende stoelen, maar met Jeff heb ik afgesproken dat we daar nu snel naar op jacht moeten gaan, omdat dat voor de huiselijke sfeer erg bevorderlijk zou zijn. Hetzelfde geldt voor de woonkamer, waar we alleen een afgeleefde bank en twee schommelstoelen hebben staan. Eten doen we nog steeds niet echt samen helaas, vandaar ook de noodzaak voor de eettafel. Het koken wisselen Jeff en ik om de beurt af, waar we beiden erg veel plezier in hebben (Steve doet niet mee met het koken omdat hij alleen maar de knopjes van de magnetron kan vinden… hij krijgt trouwens wel regelmatig iets van onze brouwsels). Ondanks mijn, naar mijn bescheiden mening, beperkte kookkwaliteiten, wordt ik keer op keer overladen met complimenten als ik weer iets lekkers gemaakt heb. Favoriet bij Steve en Jeff zijn gebakken aardappeltjes met groente en een stukje vlees en gisteren kwamen ze met een smekende blik vragen wanneer we weer pannekoeken gingen eten 
Sinds gisteren heb ik ook een paar bakblikken en de boterkoek die ik vanmiddag heb gebakken is ook al weer bijna op (en dat ligt niet aan mij). Helaas heb ik hier geen koekkruiden en speculaaskruiden, anders kon ik hun verrassen met speculaas en kruidkoek, maar dat gaat nu nog niet lukken.
Buitenlands nieuws
Eén van de hoogtepunten iedere maand is de bijeenkomst van de internationale studenten op Covenant. Hoeveel het er precies zijn weet ik niet (schatting 30-40), maar ze komen overal vandaan. Veel Koreanen, een aantal Japanners, iemand uit India, een stel uit Zuid-Afrika en uit Rusland, en een aantal mensen uit Brazilie, Engeland, Hongarije, Nederland, Duitsland, Canada en waarschijnlijk ben ik nog wel wat mensen vergeten. Iedereen met een eigen motivatie om hier te komen, maar iedereen even gepassioneerd voor het evangelie en om dat terug te brengen naar zijn of haar eigen land. De offers die sommigen daarvoor brengen zijn onvoorstelbaar. De man uit India heeft zijn vrouw, dochtertje van 3 jaar en dochtertje van 3 maanden achter gelaten om hier voor twee jaar te kunnen studeren. In eerste instantie ging hij ervan uit dat tussentijds niet terug zou gaan en ze dus niet zou zien, maar omdat er nu een hongersnood is in het gedeelte waar zijn vrouw woont, probeert hij hun nu naar de VS te halen. Als ik zo’n verhaal hoor dan gaan de rillingen wel even over m’n rug. Vanzelfsprekend zijn dit avonden waarop ik met Mark en vooral Annemarie (Mark zie ik door de week regelmatig) weer even lekker kan bijpraten in het nederlands, maar ook met andere mensen, bijvoorbeeld Gyuri uit Hongarije en ook Grant en Colette uit Zuid-Afrika heb ik al geweldige gesprekken gehad, evenals met prof. Bayer (uit Duitsland) en zijn vrouw. Ontzettend verrijkend zulke avonden en erg bemoedigend!
Binnenlands nieuws
Met de kerst hoop ik weer in Nederland te zijn. Op 19 december, de dag na mijn laatste tentamen, vertrek ik en ik hoop donderdagochtend 20 december aan te komen op Schiphol. Dinsdag 1 januari vertrek ik dan weer, omdat m’n colleges weer beginnen op 2 januari (lekker om 8.30 met een jetlag in de collegebanken zitten). Ik hoop een paar dagen bij mijn ouders door te brengen, vrienden en familie te zien, en nog wat in Utrecht rond te hangen. Echt vakantie zal het dus niet worden, maar ik zie er wel naar uit om weer even in NL te zijn.
En dan nog dit…
Als laatste nog een felicitatie voor mijn geliefde zwager Maurijn van wie ik de verjaardag volledig vergeten was ondanks dat ik daar door mijn ouders nog weer een keer aan herinnerd was.
Neem er nog eentje ! Of ‘tie goed is weet ik niet, ‘k zal eens kijken voor je… over het algemeen heb ik niet zo’n hoge pet op van de amerikaanse bieren… 
O ja, en ook nog een felicitatie voor Peter en Eline, die even een pijltje moeten zetten bij hun nieuwe huis zodat ik hun buurt alvast kan verkennen (klik op het plaatje voor een groter plaatje).
People who looked at this item also looked at…
Related items
3 Comments »
RSS feed for comments on this post.
| TrackBack URI
You can also bookmark
this on del.icio.us or check the cosmos
Hey Arend Jan!
Geweldig om je ervaringen te lezen. Ik sta er wel versteld van hoe druk je het lijkt te hebben. Gaaf dat je zo enthousiast bent. Gods zegen!
Klaske
Comment by Klaske — 12 November 2007 @ 16:16
Hey AJP,
Te gek om weer wat van je te horen. Blij dat het goed gaat. We blijven voor je bidden. Succes met de laatste loden voordat je weer ffies hier naar toe komt.
Groeten,
Maurijn
ps: had je geen mooiere foto van me
Comment by Maurijn — 12 November 2007 @ 18:34
hmm, ik weet niet hoe ik een pijltje moet zetten, maar het is het rechter huis van de lange rij in het midden van de foto.
Comment by eline — 28 November 2007 @ 13:06