IJzige schoonheid
Voor een foto op hoge resolutie klik hier.
Hieronder zie je een kort impressie van de terugreis vanaf Rochester naar Saint Louis. Vanwege de slechte weersomstandigheden hadden we zondag besloten om nog een dag langer te blijven, maar ook op maandag waren de wegen nog erg slecht, met vooral een harde wind die continue nieuwe sneeuw aanvoerde en over de weg blies. Hoe goed ze ook probeerden de wegen schoon te houden, het was onbegonnen werk… iedere auto die erover heen reed, drukte de sneeuw weer aan met als gevolg een dikke laag ijs op de weg.
Het midden van Iowa was het zwaarst getroffen door de storm en de omstandigheden op de weg waren daar heel erg slecht, vooral rondom de steden Cedar Rapids en Iowa city. Na Iowa city werden de omstandigheden snel beter, waardoor we de rest van onze tocht zonder problemen konden afmaken.
Temidden van al het geweld van storm en sneeuw was er echter ook nog genoeg moois te zien!
Je kunt op de foto’s hieronder klikken voor een grotere afbeelding.
leaving Rochester MN, a beautiful sundog (or parhelium) appears…
… and becomes very bright!
Just south of Rochester on highway 63, the conditions are still OK, with a strong wind from the west, lots of snow is drifting over the road…
… but the further south we get, the more snow and the more icy the road gets.
A very icy countryside
The amounts of blowing snow increases as we get further south into Iowa, the road is sometimes barely visible
Conditions get worse and worse… visibility becomes sometimes very bad and whatever they try to clear the roads, it doesn’t really help…
A very icy road, close to Waterloo, Iowa
Blue skies and a beautiful countryside along Interstate 380 in Iowa
A lonely tree
A very ice but beautiful countryside along I-380
Suddenly the conditions get worse again, just south of Cedar Rapids
Messy
More messy
This is supposed to be I-380, a four lane interstate…
People who looked at this item also looked at…
Related items
Sneeuwstorm
Twee geweldige dagen gehad op de l’Abri conferentie. Goede sprekers, veel mensen ontmoet, goede gesprekken gehad, echt de moeite waard! En Rochester is een leuk stadje, dat volledig gedomineerd wordt door de Mayo-clinic, een van de beste klinieken ter wereld (arabische vorsten komen hier naar toe om behandeld te worden). Ik was uitgenodigd om te logeren bij mensen van de kerk, waarvan de man van het gezin als natuurkundige werkt in de Mayo clinic, wat vanzelfsprekend de nodige gespreksstof opleverde! Ondanks dat ik allang weer in Saint Louis had willen zijn ben ik daar nu nog steeds, omdat een zware sneeuwstorm ons de weg versperde. Een groot gedeelte van de wegen in de staat Iowa (waar wij doorheen moeten) zijn volledig onbegaanbaar, vooral door de combinatie van de harde wind, de uitgestrekte vlakten zonder enige beschutting en de grote hoeveelheid sneeuw, en dus hebben we vanmiddag besloten om hier nog een extra dag te blijven, om niet onze eigen levens en die van de hulpdiensten in gevaar te brengen. Morgenochtend gaan we dus weer rijden, hopelijk zijn de wegen dan wel weer begaanbaar…
Related items
Common grace
Hartelijke groeten vanuit een koud en besneeuwd Rochester, Minnesota. Voor een aantal dagen ben ik Saint Louis ontvlucht om deel te nemen aan de jaarlijkse l’Abri conferentie. Het thema dit jaar is Common Grace: “God’s goods gifts in all of life” en het lijkt erop dat ze een erg interesssant programma hebben weten samen te stellen. Een aantal van mijn docenten zullen spreken, maar ze hebben ook een aantal erg goede sprekers van overal over de wereld in laten vliegen. Mijn belofte om iets meer over l’Abri te schrijven stel ik nog even uit, maar ik wil wel zeggen dat ik me erg thuisvoel in de open en eerlijke atmosfeer die l’Abri biedt, of zoals ze het zelf zeggen op hun website: “een plek waar iedereen (christen of niet-christen) de mogelijkheid heeft om op zoek te gaan naar antwoorden op eerlijke vragen over God en de de waarde/de zin van het leven.” Ik hoop dat ik hierover de komende dagen nog wat meer kan gaan schrijven, maar nu ga ik naar bed, de reis was lang en ik ben behoorlijk moe.
People who looked at this item also looked at…
Related items
Over lezen enzo… II
New York City, 1998
My high school friends have begun to suspect I haven’t told them the full story of my life.
“Why did you leave Sierra Leone?”
“Because there is a war.”
“Did you witness some of the fighting?”
“Everyone in the country did.”
“You mean you saw people running around with guns and shooting each other?”
“Yes, all the time.”
“Cool.”
I smile a little.
“You should tell us about it sometime.”
“Yes, sometime.”
Zo begint “A long way gone” van Ismael Beah…
“Cool…” het blijft als een echo hangen in mijn hoofd… “You should tell us sometime”… ja, misschien, maar liever niet…
Vandaag in het nieuws… onder de rebellen in Tsjaad veel kindsoldaten… nooit greep het me aan, nu wel… kinderen van 10, 12 jaar met een geweer om de nek, klaar om elkaar af te slachten…, nooit meer zullen ze kind zijn…
Gisteren vertelde iemand op het seminarie over verwaarloosde en verstoten kinderen in Saint Louis… nooit greep het me aan, nu wel… hij rende naar een vaas met rozen… greep ze en sloeg een paar keer tegen het katheder… kapot, nooit meer zullen ze roos zijn… ik kon wel janken, zulke mooie bloemen sla je toch niet kapot, de schoonheid ervan in één klap weg…
… maar wie strekt z’n armen uit naar de kindsoldaten in Tsjaad, Sierra Leone en al die andere landen, wereldwijd 250.000 in totaal… wie jankt om hun, de schoonheid van een kind, in één klap weg…
… oorlog is nooit cool… ik schaam me voor mijn vroegere naieviteit, de tijd van “oorlogje spelen, zonder gevaar, niks kan ons gebeuren…” zoals een nederlandse zanger het eens bezong, of de eerste golfoorlog die ik op de voet volgde, de computerspelletjes die ik speelde…
… in het land waar ik nu woon worden soldaten binnengehaald als heroische helden die hun vaderland verdedigen tegen gewetenloze terroristen… luister naar de verkiezingsretoriek van de kandidaten op Super Tuesday: oorlog is cool en soms lijkt het alsof levens niet tellen… maar oorlog is nooit cool…
“You mean you saw people running around with guns and shooting each other?”
“Yes, all the time.”
“Cool.”
I smile a little…
“ik denk erover om pacifist te worden” zei ik zondagochtend na de kerkdienst tegen vrienden van mij… ik bedoelde het als een grapje, maar er zat zeker een serieuze ondertoon in… Zei Jezus niet zoiets als: “Gelukkig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden” … Maar hoeveel mensen hebben dat écht begrepen?!
