A Year in a 100 Pictures
All pictures have a caption. Click on the blog title and then on the first image to see a slideshow… (it doesn’t work if you’re on the main page of the blog). The only thing that is missing is an impression of my time at L’Abri in England. I will put up another gallery for that in another post.
Winter/Spring 2009
Summer 2009
Fall 2009
People who looked at this item also looked at…
Related items
Amerika’s Noordkust
Eind augustus, toen ik klaar was met m’n Hebreeuws heb ik een lange trip gemaakt naar Michigan, of te wel de noordkust van Amerika. Van verschillende kanten had ik gehoord dat het een schitterend gebied is, uitstekend geschikt voor allerlei avontuurlijke buitenactiviteiten. En omdat ik wel wat rust kon gebruiken en ook weg wilde uit Saint Louis waar de temperaturen niet echt aangenaam waren (hoewel veel beter dan vorig jaar), ben ik voor een vakantie van een korte week noordwaarts gegaan. Ik heb er van genoten, en heeft al mijn verwachtingen overtroffen.
De eerste dagen heb ik doorgebracht in Holland, op bezoek bij verre familieleden die mij graag eens wilden ontmoeten, maar ook om gewoon wat tijd door te brengen in deze oer-nederlandse stad in de VS. De twee families waar ik heb overnacht waren niet alleen erg gastvrij maar namen ook ruim de tijd om me van alles van Holland te laten zien. Hieronder wat foto’s.
Daarna ben ik doorgegaan naar het noorden van Michigan. De eerste stop was Petoskey, waar ik een lange fietstocht langs de kust heb gemaakt, ondertussen genietend van de ondergaande zon.
Meestal als ik in m’n eentje rondreis heb ik niet echt een programma wat ik volg. Beslissingen neem ik nogal impulsief, voornamelijk gebaseerd op wat mensen (of boeken) mij vertellen. Van mensen in Holland kreeg ik het advies om in ieder geval naar White Fish Point (in het uiterste noord-oosten van de Upper Peninsula) te gaan, en als het lukte ook nog naar Pictured Rocks National Park (in het midden van de Peninsula). Beide heb ik uiteindelijk bezocht, ookal was ik er niet al te lang. White Fish Point is een gevaarlijk punt in Lake Superior waar al heel veel schepen zijn vergaan, ondanks de vuurtoren en het geluidsbaken. Als aandenken aan alle mensen die daar zijn verdronken en alle schepen die zijn vergaan, is er nu een schitterend museum, voornamelijk over wrakken en reddingen. Verder is er nog het strand, maar dat was erg winderig 
Op weg naar Pictured Rocks kwam ik langs een State Park met een aantal watervallen. Omdat ik nog wel wat tijd over had, heb ik daar een tijd rondgelopen, genietend van de natuur, ondanks de grote hoeveelheid mensen die toch nog deze nogal afgelegen plek wisten te vinden. Daarna met gezwinde spoed de oosterlijke helft van de Upper Peninsula doorkruist om zodat ik een uur voor zonsondergang bij Pictured Rocks aankwam (precies volgens planning 
) Na wat rondgehiked te hebben in de duinen en op het strand, was ik precies op tijd weer bij een goed punt om de rocks te kunnen zien oplichten onder de laatste stralen van de ondergaande zon. Die nacht heb ik overnacht op de mooiste maar ook meest primitieve camping die ik ooit heb gezien, diep verscholen in een groot bos. Mijn tentje stond op de top van een heuvel, met aan de voet van de heuvel een prachtig meer. Toiletgebouwen waren er echter niet, alleen een hokje met een gat in de grond, en de waterpomp die water zou moeten geven voor wassen, koken, drinken en alle andere dingen waar je water voor nodig hebt, deed het niet. Anyway, het was een bijzondere ervaring na een mooie dag. O ja, en het was koud die nacht, temperatuur bijna op het vriespunt.
De volgende dag heb ik de westelijke helft van de Upper Peninsula doorkruist op weg naar Copper Harbor, een plek waarvan ik dacht dat ik dat nooit zou halen, omdat het echt een ontzettend eind is. Uiteindelijk ging het vrij goed, zodat ik, toen ik aan het begin van de middag aankwam in Phoenix (ongeveer 25 km zuidwest van Copper Harbor), mijn fiets uit heb geladen, om een grote rit heen en terug naar Copper Harbor te maken; op de heenweg langs de kust, op de terugweg door de bergen. De tocht was prachtig (foto’s hieronder), het enige probleem was dat ik niet genoeg had gegeten en dus op mijn laatste krachten weer mijn auto bereikte. Die nacht overnacht in een mooi state park (Twin Lakes) opnieuw aan de oever van een meer (gelukkig waren de temperaturen laag geweest die zomer, zodat er maar heel weinig muggen waren), en in de avond een mooi kampvuur gebouwd dat me warm heeft gehouden tot 1 uur ‘s nachts. Ik had nog hoop om de beer te zien die er rond zou moeten lopen (was regelmatig gespot op de campground door de park rangers), maar helaas was hij er niet die avond/nacht.
De volgende dag richtte ik de neus van mijn auto weer naar het zuiden, op weg naar huis, maar niet voordat ik het laatste State Park in uit uiterste westen van de Upper Peninsula van Michigan te hebben gezien, Porcupine Mountains. Gelegen aan de westelijke kust van Michigan, met uitzicht op Lake Superior, ligt een smalle maar steile heuvelrug, met een uniek ecosysteem. Een groot meer aan de andere kant van de heuvelrug, volledig afgeschermd van de invloed van de zee, is de woonplaats van heel veel bijzondere planten en dieren, waaronder verschillende soorten arenden. Het is een prachtig gebied waar je dagenlang kunt rondstruinen, kamperen in het wild en genieten van de natuur en de stilte, maar daar had ik de tijd niet voor (misschien later). Nadat ik hier een tijdje rond had gewandeld (verschillende uitzichtpunten) was het tijd om echt terug te gaan. Na een lange autorit van 13 uur was ik weer in Saint Louis. Een erg geslaagde vakantie waarin ik ontzettend mooie natuur heb gezien en ook nog een beetje heb kunnen uitrusten.
Ik weet niet of dit gaat werken, maar dit is ongeveer de route dit ik heb gereden:
hier
People who looked at this item also looked at…
Related items
Icy beauty
For a high resolution picture click here.
A short impression from our way back from Rochester MN to Saint Louis is shown below. We decided to stay for one extra day in Rochester, due to the very bad weather conditions forcasted for Sunday. But even on Monday the roads were still pretty bad, with lots of blowing and drifting snow, all packed into a thick sheet of ice on the surface of the roads. The area that was hit most hard was the central part of Iowa, around Cedar Rapids and Iowa city, and the roads were very bad here as you can see on the photo’s.
After Iowa city the conditions improved pretty fast, and so we could continue the rest of our trip without any problem.
In the midst of all the forces of nature, there was however also a lot of beauty!
For a bigger picture, click on the photo’s.
leaving Rochester MN, a beautiful sundog (or parhelium) appears…
… and becomes very bright!
Just south of Rochester on highway 63, the conditions are still OK, with a strong wind from the west, lots of snow is drifting over the road…
… but the further south we get, the more snow and the more icy the road gets.
A very icy countryside
The amounts of blowing snow increases as we get further south into Iowa, the road is sometimes barely visible
Conditions get worse and worse… visibility becomes sometimes very bad and whatever they try to clear the roads, it doesn’t really help…
A very icy road, close to Waterloo, Iowa
Blue skies and a beautiful countryside along Interstate 380 in Iowa
A lonely tree
A very ice but beautiful countryside along I-380
Suddenly the conditions get worse again, just south of Cedar Rapids
Messy
More messy
This is supposed to be I-380, a four lane interstate…
People who looked at this item also looked at…
Related items
Blizzard
I’ve had two fabulous days at the l’Abri conference in Rochester! Great conversations, very good spreakers and met a lot of nice people. I stayed during those days with a family from the church in Rochester, who invited me to stay with them when they heard about my physics background. He works in the Mayo clinic, one of the best clinics in the country (and possibly the world), and we had a lot of good conversations as you can imagine. Unfortunately though, we’re still in Rochester, since traffic in the eastern part of Iowa is completely shut down due to an intense snowstorm earlier today. In order not to put our own lives in danger (and that of other people) we decided to delay our drive home one day, and I think that’s a pretty wise decision. Hopefully the roads are not too bad anymore tomorrow, as they were today. Anyway, I had to cancel my work, but in exchange got to know one of my professors much better and we had together dinner with a large group of college students from Columbia, MO, which was a lot of fun!
People who looked at this item also looked at…
Related items
Gander …
klinkt als… niks eigenlijk.
Gander… een klein plaatsje in het uiterste oosten van Canada (New Foundland), in de ‘middle of nowhere’ , de laatste stop voordat je naar Europa gaat… voor als je vliegtuig in de problemen komt bijvoorbeeld…
dat dus…
iets met noodlanding, hydraulische systemen uitgevallen, paar uur boven de oceaan gehangen op een zo laag mogelijke snelheid met het landingsgestel uit… niet echt leuk.
Gelukkig veilig geland, maar dit waren niet de leukste vlieguren die ik heb gehad… gelukkig gebeurt het niet al te vaak.
Gander dus… een dorpje met nog geen tienduizend inwoners met een international airport… hoop hier weer snel weg te zijn, maar voorlopig is daar nog geen zicht op. Maar houd moed, ik kom eraan!
[update 14.22 NL'se tijd]: ondertussen worden we in een hotel ondergebracht… vliegtuig staat nog steeds op het platform. Is niet duidelijk of ze hem gerepareerd krijgen, maar het zou ook kunnen dat er een nieuw vliegtuig komt. Foto’s komen over een half uurtje ofzo.
Stay tuned voor verdere updates.
[update 15.00]: Onder aan de pagina wat foto’s…
[update 17.15]: om 5.30pm lokale tijd (dus over 4 uur) worden we weer naar het vliegveld gebracht. Of er een nieuw toestel is of dat het oude gerepareerd is, is momenteel niet duidelijk (ik hoop het eerste!). Ik schat dat we vertrekken tussen 7 en 8, en tussen 4 en 5 in de ochtend in NL aankomen (tijdverschil is 4.5 uur, vliegtijd is nog ongeveer 4-5 uur).
[update 22.40]: Ben weer op het vliegveld van Gander. Zojuist ingecheckt en een handgeschreven boardingpass gekregen. Tot mijn grote opluchting doet ons vliegtuig het nog steeds niet — ze hebben dus een nieuwe ingevlogen. Hoelaat we precies vertrekken weet ik niet, maar de aankomsttijd op Schiphol staat momenteel op 6.15, maar dat kan zeker nog veranderen. Het nieuwe vluchtnummer is US 9010 vanuit Gander. Hopelijk dit keer een safe flight!
[update 21 December, 10:15]: Vanochtend om iets voor 7 uur veilig geland op Schiphol! Bedankt voor het meeleven de laatste dagen! Ik zal vanmiddag nog wat foto’s van Gander op m’n website plaatsen, ‘t was best wel een aardig dorpje
People who looked at this item also looked at…
Related items
24 tot 29 mei: Genève
Van 24 tot 29 mei (pinksterweekend) ben ik op bezoek geweest bij Gerard en Annalies in, of eigenlijk, net buiten Genève. Gerard ken ik nog van mijn jaartje in Enschede waar we dezelfde studie deden (Technische Natuurkunde) en ook nog eens in het hetzelfde huis woonden (de verre naasten aan de Oldenzaalsestraat in Lonneker, vlak bij Enschede). Na een jaar scheidden onze wegen toen ik in Utrecht natuurkunde & sterrenkunde ging studeren en Gerard verder ging met TN. Na afronding van zijn studie is hij AIO geworden en is voor drie jaar gedetacheerd aan het CERN, the coolest place in the universe (Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire, of te wel, natuurkundig onderzoek aan de kleinste deeltjes in dit heelal).
De vroege vlucht van Easyjet bracht me op donderdagochtend naar Genève, waar ik van Gerard een rondleiding kreeg over een klein gedeelte van het CERN. Helaas mocht ik de tunnel met de grote versneller niet zien (rondleidingen waren op andere dagen), maar toch heb ik een beetje een idee gekregen van hoe het er uit zou moeten zien. ‘s Middags zijn we gaan wandelen in de Jura, een lange bergketen die westelijk van de Alpen ligt. Een prachtige klim bracht ons tot ruim 1700 meter hoogte, naar de top van de Reculet. Hieronder een paar foto’s die ik van Gerard’s website heb gehaald, omdat ik nog niet echt ben toegekomen aan het sorteren van m’n eigen foto’s.
Vrijdag ben ik in m’n eentje gaan wandelen in Geneve, de stad van Calvijn. Gerard en Annalies moesten allebei werken, maar ik heb me prima vermaakt, vooral in het prachtige museum “Musée International de la Réforme” (Internationaal museum van de Reformatie). Ook van Genève heb ik veel foto’s maar ik ben nog bezig om m’n fotogalerij te integreren in m’n website en dat lukt nog niet erg, hopelijk binnenkort wel.
Zaterdag stond een bezoek aan de Aletschgletscher op het programma, maar hoe verder we Zwitserland in kwamen, hoe slechter het weer werd. Aangekomen bij de voet van de gletscher hebben we besloten niet naar boven te gaan omdat het daar toch regende, maar om verder te rijden en een tocht met de auto over een aantal hoge passen te maken. Voor mij was dit de eerste keer dat ik in de Alpen was, en ondanks dat ik de Aletschgletscher niet heb gezien, heb ik mijn ogen uitgekeken naar de fascinerende, ruige landschappen. Natuurlijk was ik al wel vaker in de bergen geweest, o.a. de Rocky Mountains in Colorado en New Mexico zijn voor mij geen onbekend gebied, was dit toch weer verrassend, vooral ook omdat ik nu gereden werd in plaats van dat ik zelf moest rijden, waardoor ik veel meer tijd en aandacht had om naar buiten te kijken. Helaas werkte het weer niet echt mee, zodat we niet konden genieten van vergezichten en mooie blauwe luchten, maar al met al heb ik een mooi beeld gekregen van de Alpen. Hieronder weer een paar plaatjes, gejat van de website van Gerard, maar toch gemaakt door mezelf… (meer foto’s volgen dus nog een keer…)
Een panoramafoto van het meer van Genève vanuit Montreux
Een panoramafoto vanaf de Grimselpas
Uiteindelijk hebben we de hele dag in de auto gezeten en hebben we een mooie tocht gemaakt van Genève, via Lausanne, Montreux, Sion, Brig, Gomsdal naar de Furkapas (met de Rhônegletscher), daarna de Sustenpas (met de Steingletscher) en de Grimselpas om weer in het Gomsdal uit te komen en dezelfde weg terug te gaan.
‘s Avonds was het grootste deel van de bewolking boven de Alpen opgetrokken en toen we op weg waren naar een restaurantje om daar te gaan eten zijn we nog even wat hoger in de Jura gereden om van het uitzicht op de Alpen te genieten. Helaas had ik mijn camera bij G&A thuis laten liggen, maar de aanblik van de Alpen en vooral het Mont-Blanc massief staat voor altijd op mijn netvlies gegrift. Op hetzelfde moment kwam er een enorme woest uitziende onweersbui over de Jura aanzetten. Toen baalde ik nog meer dat ik m’n camera niet bij me had… Voor het eerst in m’n leven stond ik oog in oog met een echte (goed ontwikkelde) shelf-cloud, iets wat ik nog nooit in deze vorm had gezien. Overweldigend, bijna angstaanjagend.
Op zondag zijn we naar de Nederlandse protestantse gemeente rond het meer van Genève geweest en volgens mij hebben we de rest van de dag rustig aan gedaan. Maandag was het weer nog niet veel beter, maar zijn we toch naar Annecy gereden om daar een tijd rond te dwalen in de kloven van de rivier de Fier, of te wel ‘gorges du Fier’. Een erg leuk gebied, en de kloven hebben wel iets van de ‘narrows’ in Zion national park in Utah. Daarna zijn we nog Annecy in gegaan, ook een plekje waar ik nog nooit was geweest en ik dus op mijn lijstje kan bijschrijven
Hieronder een panoramafoto gemaakt door Gerard in de Gorges, waar ik nog net opsta (links).
Dinsdagochtend de ‘rode-oogjes-vlucht’ van Easyjet weer terug genomen naar Nederland, terugkijkend op een perfect weekend, met dank aan Gerard & Annalies!
People who looked at this item also looked at…
Related items
Amstel Gold Race 2007
Afgelopen zaterdag de Amstel Gold Race toerversie (200 km)gefietst. Het was werkelijk schitterend weer en zuid-limburg is zo mooi!
Helaas had ik een wat mindere dag. Normaal gesproken houd ik altijd erg van bergen en ik heb er geen enkele moeite mee om daar tegenop te fietsen. Zaterdag was anders… ik miste de kracht in m’n benen en had heel erg veel moeite om aan te klampen bij ons groepje en bij hellingen moest ik direkt terug naar de laagste versnelling… erg frustrerend. Toen ik op een gegeven moment het tempo echt niet meer bij kon benen, ben ik op m’n eigen tempo verder gegaan. De bedoeling was om 250km te gaan fietsen, maar op een gegeven moment ben ik toch maar de 200km route gaan volgen, wat een verstandige beslissing is geweest. Toch kon ik gedurende de dag nog weer herstellen, zodat ik me op de laatste klimmetjes (o.a. Eyserbosweg & Keutenberg) weer redelijk als vanouds voelde.
Hieronder staat de link naar de GPS data (standaard staan de eenheden op ‘statute’, dat kun je veranderen naar ‘metric’ aan de rechterkant bovenaan, naast login):
Amstel Gold Race 2007 – toerversie 200 km
Ik had een aantal mensen beloofd om wat andere ritten op internet te plaatsen, waaronder de ritten in Costa Rica:
14 april: Utecht – Tiel – Amerongen – Utrecht
26 maart: Utrecht – Wijk bij Duurstede – Nieuwegein – Utrecht
Ritten in Costa Rica:
Op 7 februari: Fortuna – Arenal (heenweg) 45km
Op 7 februari: Arenal – Fortuna (terugweg) 45km
Op 8 februari: Fortuna – La Catarata waterval (heenweg) 7km
Op 8 februari: La Catarata – Fortuna (terugweg) 7km
People who looked at this item also looked at…
Related items
Foto’s Costa Rica online
Eindelijk zijn de foto’s van Costa Rica online. Hieronder staat een selectie, wil je meer zien, ga dan naar het fotoalbum.
31 januari tot 6 februari: Puerto Viejo en Manzanillo
6 februari tot 9 februari: La Fortuna, Vulkaan Arenal, Lake Arenal, La Catarata waterval
9 februari tot 12 februari: Santa Elena, Monteverde, Wolkenwoud, kikkertuin, vlindertuin
12 februari tot 17 februari: Bahia Salinas, kitesurfen, aapjes
17 februari tot 20 februari: Tamarindo, stranden, zonsondergang
21 februari: terug naar San Jose, via de centrale vallei
22 februari: terugtocht naar Nederland, actieve vulkaan bij San Jose, eilandjes in de Caribische Zee, Florida Keys, NL van bovenaf (Ketelmeer, Lelystad, Marken, polders boven Amsterdam, Camping Weltevreden)
Related items
allang weer thuis natuurlijk…
Natuurlijk ben ik allang weer thuis, en heb ik nog meer wilde verhalen die ik ook hier op moet schrijven, maar ik heb het een beetje druk daarvoor, nog even geduld dus…
Maar er is toch wat nieuws, want vandaag ontdekte ik dat ik heel makkelijk mijn filmpjes kan tonen op m’n weblog, dus hieronder volgen er een paar. Als je windows gebruikt (foei ) zou het moeten werken, onder linux werkt het niet volgens mij (foei )… En volgens mij heb je ook een snelle internet verbinding nodig, anders duurt het wel even…
Download link Op de fiets tussen Puerto Viejo en Manzanillo. De laatste kreten gaan over ‘Pura Vida’ de slogan van Costa Rica.
Download link De vulkaan Arenal, gezien vanuit het noorden. Je kunt de lava van de berg af zien stromen.
Download link De vulkaan Arenal, gezien vanuit het noordwesten. Prachtig gezicht!
Download link Mieren op rooftocht (blaadjes) tijdens de nachtwandeling in de regenwouden van Monteverde. Met engels commentaar door de gids.
Dit is een testje: hieronder twee keer hetzelfde filmpje, de eerste via youtube, de andere gewoon op mijn site… Laat maar weten wat je ervan vindt…
Download link De wolkenwouden van Monteverde, bijna aan de top. Je ziet de wolken voorbij razen, en hoewel het er koud lijkt, viel dat best wel mee (ik liep in korte broek en trui).
Related items
Op de terugweg
Dit is het allerlaatste bericht dat ik zal posten uit Costa Rica. Vanavond ben ik aangekomen in San Jose en morgenochtend vroeg vertrekt mijn vliegtuig voor de lange terugreis, die dit keer loopt via Atlanta en Chicago naar Amsterdam. Opnieuw een lange dag reizen dus, net als vandaag.
Vanmorgen vroeg opgestaan in Tamarindo, zelfs zo vroeg dat de plek waar ik de afgelopen dagen mijn ontbijt haalde, nog niet open was, dus eerst maar even mijn email gecheckt en wat ge-internet en daarna ontbeten. Gisteren was ik nog twee nederlanders in het hostel tegengekomen, waarvan er één ook vandaag vroeg naar San Jose wilde, maar helaas ben ik hem niet meer tegengekomen vanmorgen. Ondanks dat het nog zo vroeg was, was het al heerlijk warm en scheen de zon al lekker, weer een mooie dag dus. Nadat ik mijn backpack had opgehaald vanuit het hostel was het wachten geblazen op de bus. Er bestaat wel een schema met tijden waarop de bus zou moeten vertrekken, maar over het algemeen is dat niet heel erg precies, en daarom had ik maar besloten om een kwartier voor de officiele vertrektijd aanwezig te zijn. Na tien minuten nog geen bus te zien, maar na een kwartier komt er een bus die volgens het bord boven het raam naar Flamingo gaat, een dichtbij gelegen dorpje. Ook die moet ik dus niet hebben. Precies op tijd – op het moment dat deze bus op het punt staat te vertrekken – vraagt echter iemand aan mij waar ik naar toe moet. ‘Liberia’ antwoord ik hem, en hij wijst naar de bus naar Flamingo als de bus die ik moet hebben. Al zwaaiend naar de chauffeur maak ik hem duidelijk dat ik nog mee wil, en de bus stopt weer en ik mag nog naar binnen en maak de chauffeur met handen en voeten duidelijk dat ik dacht dat hij naar Flamingo zou gaan. Dat doet hij ook, maar hij gaat nog verder naar Liberia, dus verandert hij het bord boven z’n raam ook nog maar even. Gelukkig kan ik zitten en na drie uur scheuren over slechte wegen komen we aan in Liberia. Daar moest ik wisselen van terminal en nog weer een uur wachten op de bus naar San Jose. Gelukkig kan ik ook in die bus weer zitten, want het is een lange rit. De gehele rit gaat over de Interamericana, die gelukkig geasfalteerd is, wat het een heel stuk comfortabeler maakt. Helaas was ik vergeten om in Liberia naar de toilet te gaan, waardoor ik, door het vele water dat je hier moet drinken, halverwege de rit al ontzettende aandrang voelde, wat het plezier van de rit met de minuut deed verminderen. Daarnaast zat er naast mij ook nog eens een mevrouw die zich niet heel erg lekker voelde (of beter, zich helemaal niet lekker voelde), en al snel over allerlei zakjes gebogen zat, die in het begin nog leeg waren maar die zich langzamerhand vulden… (gelukkig dus niet over mij of andere mensen in de bus) Niet echt een lekkere situatie dus… Gelukkig voelde de chauffeur ook aan dat hij niet aan één stuk door kon rijden van Liberia naar San Jose, en stopte hij ergens op twee-derde van de rit bij een wegrestaurantje, waar ik gelukkig als eerste van de toilet gebruik mocht maken, waardoor de rest van de rit een heel stuk relaxter verliep, afgezien van de mevrouw naast mij, die nog een zakje nodig had… Ondertussen was er buiten een erg mooie zonsondergang te zien, die de bergen en de wolken daarboven hulde in allerlei mooie kleuren.
Aangekomen in San Jose heb ik me met een taxi naar het hostel laten brengen, waar ik nu dus zit te internetten. Heb net nog even gegeten in het andere gebouw van dit hostel en kwam daar zowaar een Belgisch en een Nederlands meisje tegen dat ik eerder had ontmoet in Monteverde. Erg leuk om weer even bij te praten. Maar nu ga stoppen, morgen moet ik er weer vroeg uit. Bedtijd dus!
