Een jaar in 100 plaatjes
De foto’s hebben een onderschrift (in engels). Klik op de blog titel en dan op het eerste plaatje voor een slideshow (als je op de hoofd pagina bent werkt het niet en krijg je alleen individuele foto’s te zien). Wat mist in deze gallerij is een impressie van mijn tijd bij L’Abri in Engeland. Dat kun je vinden in een volgend bericht.
winter/voorjaar 2009
zomer 2009
herfst 2009
People who looked at this item also looked at…
Related items
Rain: het nieuwe album van Sons of Korah
RAIN, dat is de titel van het nieuwe album van Sons of Korah, een Australische band die de psalmen in een modern jasje giet. Wat ik er tot nu toe van heb gehoord klinkt veel belovend, vooral psalm 139 is erg mooi. De passie waarmee ze de psalmen vertolken voor mensen van onze tijd, is bemoedigend en de manier waarop ze dat doen, creatief en artistiek hoogstaand, is bewonderenswaardig. Of om het simpel te zeggen, het zijn gewoon geweldige muzikanten en hun muziek is briljant. Het zal nog wel even duren voordat de CD in Nederland verkrijgbaar is, waarschijnlik ergens in September. Tot zolang moeten jullie nog geduld hebben. Als je meer wilt weten over de achtergrond van Sons of Korah surf dan naar hun website of lees dit interview met Matt Jacoby, de leider van Sons of Korah.Ps. voor degenen die een account hebben op facebook: psalm 99, 116b en 139 zijn daar al te beluisteren.
People who looked at this item also looked at…
Related items
Zomer in the Lou
Wat meer uitleg komt later wel, maar (een selectie van) de foto’s van het bezoek van pa & ma in Saint Louis wil ik jullie niet onthouden (let op: de gallerij is verdeeld over twee pagina’s, vergeet de tweede pagina dus niet)
People who looked at this item also looked at…
Related items
Pasen
“De bijbel – het oude en nieuwe testament – is het verhaal van schepping en nieuwe schepping. Daarbinnen is het het verhaal van verbond en nieuw verbond. Wanneer we de bijbel lezen als Christenen, lezen we het als mensen van het nieuwe verbond en de nieuwe schepping. We lezen het niet als een vlakke, saaie lijst van regeltjes en waarheden, maar we lezen het als het verhaal waarin we zelf gevraagd worden om mee te doen. We lezen het om te ontdekken hoe “het verhaal tot nu toe” was, en ook hoe “het zou moeten eindigen.” Of om het met andere woorden te zeggen, we leven ergens tussen het einde van het bijbelboek van de Handelingen van de apostelen en de slotscene van Openbaring. Wanneer we de bijbel willen begrijpen en hoe z’n kracht op de juiste manier in en door ons werkt, dan moeten we leren om te lezen en begrijpen in het licht van het overkoepelende verhaal.”
“Onze taak in het heden is om te leven als opstandings-mensen tussen Pasen en de laatste dag, met ons leven, gezamenlijk en individueel, in zowel eredienst en missie, als een teken van het eerste en een voorproef van het tweede.”
N.T. Wright, Surprised by Hope, HarperOne, 2008, 281 & 30.
Marc Chagall, Easter, 1968.
Related items
Good Friday
"All the Jewish festivals are packed full of meaning, and Passover is the most meaningful of all. The festival involves a dramatic retelling of the exodus story, reminding everybody of the time when the tyrant was overthrown, when Israel was free, when God acted powerfully to save his people. Celebrating Passover always carries, to this day, the hope that God will do so again. Jesus’s fresh understanding of Passover, given in interpreted action rather than abstract theory, spoke of that future arriving immediately in the present. God was about to act to bring in the kingdom, but in a way that none of Jesus’s followers (despite his attempts to tell them) had anticipated. He would fight the messianic battle–by losing it. The real enemy, after all, was not Rome, but the powers of evil that stood behind human arrogance and violence, powers of evil with which Israel’s leaders had fatally colluded.[...]
So he spoke of the Passover bread as his own body that would be given on behalf of his friends, as he went out to toke on himself the weight of evil so that they wouldn’t have to bear it themselves. He spoke of the Passover cup as containing his own blood. Like the sacrificial blood in the Temple, it would be poured out to establish the covenant–but this time the new covenant spoken of by the prophet Jeremiah. The time had now come when, at last, God would rescue his people, and the whole world, not from mere political enemies, but from evil itself, from the sin which had enslaved them. His death would do what the Temple, with its sacrificial system, had pointed toward but had never actually accomplished."
"The next few hours were tragic and brutal. Jesus wrestled in prayer in the Garden of Gethsemane, with the darkness which he felt caving in upon him while he waited for arrest. The chief priests did what one might have expected: carried out a quick, quasi-legal procedure–enough to frame a charge of seditious talk agains the Temple and ultimately blasphemy. [...] The Roman governor was weak and indecisive; the priests manipulative. Jesus went to his death on a charge of which he was innocent–actual rebellion against Rome–but of which most of his contemporaries were guilty, at least in intention. Barabbas, a rebel leader, went free in his stead. A centurion, looking up at his thousandth victim, saw and heard something he hadn’t expected and muttered that maybe this man was God’s Son after all.
The meaning of the story is found in every detail, as well as in the broad narrative. The pain and tears of all the years were met together on Calvary. The sorrow of heaven joined with the anguish of earth; the forgiving love stored up in God’s future was poured out into the present; the voices that echo in a million human hearts, crying for justice, longing for spirituality, eager for relationship, yearning for beauty, drew themselves together into a final scream of desolation.
Nothing in all history of paganism comes anywhere near this combination of event, intention, and meaning. Nothing in Judaism had prepared for it, except in puzzling, shadowy prophecy.
The death of Jesus of Nazareth as the king of the Jews, the bearer of Isreal’s destiny, the fulfillment of God’s promises to his people of old, is either the most stupid, senseless waste and misunderstanding the world has ever seen, or it is the fulcrum around which world history turns.
Christianity is based on the belief that it was and is the latter."
N.T. Wright, Simply Christian, 2007, 109–111.
Marc Chagall, Exodus, 1952-66
Marc Chagall, White Crucifixion, 1938
Related items
Sneeuwstorm II
Ik had gehoopt dat de winter voorbij was… dit weekend hadden we echt geweldig weer met temperaturen boven de 20 graden, iedereen was blij en je voelde de lente in de lucht! Nu, twee dagen later zitten we weer midden in de winter met een vrij heftige sneeuwstorm die ons bestookt. Gisteren begon het met ijzel, vanmorgen begon de sneeuw, en het openbare leven ligt weer eens compleet stil, inclusief het seminary. Het is leuk om een dag vrij te hebben, heb ik alle tijd om bij te lezen en wat papers te schrijven, maar het is al de derde sneeuwdag dit semester en we beginnen een beetje achter te raken. Maar goed, het ziet er geweldig uit buiten en ik heb dus maar eens wat plaatjes geschoten (niet om jullie jaloers te maken hoor
). We hebben nog een paar uur te gaan voordat de sneeuw ophoudt, en de verwachtingen zijn dat er nog zo’n 7 tot 10 cm bijkomt!
This is how it looked like this morning around 6.30 AM, it is not really bad yet.
This is the situation around 10 AM, a nice snow cover already and some heave snow coming down!
An hour later… (around 11 AM)
Around 12.45 AM, still snowing!
People who looked at this item also looked at…
Related items
IJzige schoonheid

Voor een foto op hoge resolutie klik hier.
Hieronder zie je een kort impressie van de terugreis vanaf Rochester naar Saint Louis. Vanwege de slechte weersomstandigheden hadden we zondag besloten om nog een dag langer te blijven, maar ook op maandag waren de wegen nog erg slecht, met vooral een harde wind die continue nieuwe sneeuw aanvoerde en over de weg blies. Hoe goed ze ook probeerden de wegen schoon te houden, het was onbegonnen werk… iedere auto die erover heen reed, drukte de sneeuw weer aan met als gevolg een dikke laag ijs op de weg.
Het midden van Iowa was het zwaarst getroffen door de storm en de omstandigheden op de weg waren daar heel erg slecht, vooral rondom de steden Cedar Rapids en Iowa city. Na Iowa city werden de omstandigheden snel beter, waardoor we de rest van onze tocht zonder problemen konden afmaken.
Temidden van al het geweld van storm en sneeuw was er echter ook nog genoeg moois te zien!
Je kunt op de foto’s hieronder klikken voor een grotere afbeelding.

leaving Rochester MN, a beautiful sundog (or parhelium) appears…

Just south of Rochester on highway 63, the conditions are still OK, with a strong wind from the west, lots of snow is drifting over the road…

… but the further south we get, the more snow and the more icy the road gets.

The amounts of blowing snow increases as we get further south into Iowa, the road is sometimes barely visible

Conditions get worse and worse… visibility becomes sometimes very bad and whatever they try to clear the roads, it doesn’t really help…

A very icy road, close to Waterloo, Iowa

Blue skies and a beautiful countryside along Interstate 380 in Iowa

A very ice but beautiful countryside along I-380

Suddenly the conditions get worse again, just south of Cedar Rapids

This is supposed to be I-380, a four lane interstate…
People who looked at this item also looked at…
Related items
Sneeuwstorm
Twee geweldige dagen gehad op de l’Abri conferentie. Goede sprekers, veel mensen ontmoet, goede gesprekken gehad, echt de moeite waard! En Rochester is een leuk stadje, dat volledig gedomineerd wordt door de Mayo-clinic, een van de beste klinieken ter wereld (arabische vorsten komen hier naar toe om behandeld te worden). Ik was uitgenodigd om te logeren bij mensen van de kerk, waarvan de man van het gezin als natuurkundige werkt in de Mayo clinic, wat vanzelfsprekend de nodige gespreksstof opleverde! Ondanks dat ik allang weer in Saint Louis had willen zijn ben ik daar nu nog steeds, omdat een zware sneeuwstorm ons de weg versperde. Een groot gedeelte van de wegen in de staat Iowa (waar wij doorheen moeten) zijn volledig onbegaanbaar, vooral door de combinatie van de harde wind, de uitgestrekte vlakten zonder enige beschutting en de grote hoeveelheid sneeuw, en dus hebben we vanmiddag besloten om hier nog een extra dag te blijven, om niet onze eigen levens en die van de hulpdiensten in gevaar te brengen. Morgenochtend gaan we dus weer rijden, hopelijk zijn de wegen dan wel weer begaanbaar…
People who looked at this item also looked at…
Related items
Common grace

Hartelijke groeten vanuit een koud en besneeuwd Rochester, Minnesota. Voor een aantal dagen ben ik Saint Louis ontvlucht om deel te nemen aan de jaarlijkse l’Abri conferentie. Het thema dit jaar is Common Grace: “God’s goods gifts in all of life” en het lijkt erop dat ze een erg interesssant programma hebben weten samen te stellen. Een aantal van mijn docenten zullen spreken, maar ze hebben ook een aantal erg goede sprekers van overal over de wereld in laten vliegen. Mijn belofte om iets meer over l’Abri te schrijven stel ik nog even uit, maar ik wil wel zeggen dat ik me erg thuisvoel in de open en eerlijke atmosfeer die l’Abri biedt, of zoals ze het zelf zeggen op hun website: “een plek waar iedereen (christen of niet-christen) de mogelijkheid heeft om op zoek te gaan naar antwoorden op eerlijke vragen over God en de de waarde/de zin van het leven.” Ik hoop dat ik hierover de komende dagen nog wat meer kan gaan schrijven, maar nu ga ik naar bed, de reis was lang en ik ben behoorlijk moe.
People who looked at this item also looked at…
Related items
Hello from St. Louis!
Zo, eindelijk weer eens achter fatsoenlijk internet. Overigens, hartelijke groeten vanuit St. Louis, de stad die de komende jaren mijn thuis vormt.
Voor al de mensen die zich zorgen maakten of ik nog in leven was, is hier de bevestiging… ik leef nog, was alleen een paar dagen behoorlijk afgesloten van internet. Dat geldt nog tot morgenmiddag, wanneer ons internet geactiveerd gaat worden en ik wireless ga aanleggen, maar op dit moment zit ik op het seminary en ben ik dus eindelijk in de gelegenheid om weer iets te schrijven.
Verder gaat het goed hier! M’n vlucht verliep soepel, geen enkel probleem om door de immigration heen te komen, en m’n boeken, fiets en gitaar waren zelfs al gearriveerd in St. Louis. Na nog twee dagen shoppen met m’n huisgenoot Steve, had ik ook een (iets te kort) bed (maar anders betaal je echt gruwelijk veel), een groot bureau (die eigenlijk bedoeld was als eetkamertafel, maar hier verkopen ze niks anders dan erg kleine computerbureau’s waar je echt niet aan kunt werken) en twee boekenkasten (die alweer helemaal vol zitten en waar er dus binnenkort nog een van moet komen). Ik woon idd in een van de appartementen waarvan ik eerder een foto postte, en wel de rechter. Het appartement is gespiegeld vergeleken met de plattegrond en ik heb kamer nr. 2. Foto’s volgen zo snel mogelijk.
Het seminary is op acht kilometer van hier. Vrijdag deed ik er met de fiets ongeveer 20 minuten over, maar toen kwam ik compleet bezweet aan. Vandaag heb ik het iets rustiger aangedaan en deed ik er 25 minuten over (een gemiddelde snelheid van 19 km/u … op een racefiets wel te verstaan). Veel harder wilde vandaag ook niet. Momenteel is er een excessive heat warning (waarschuwing voor heel erge hitte) actief, met temperaturen die ruim boven de 35 graden uitkomen, morgen zelfs tot 38. Heerlijk zomerweer dus!
Ondertussen al behoorlijk wat mensen ontmoet. Mark Rietkerk (NL), ook student hier, heeft mij van het vliegveld opgehaald en ook gistermiddag ben ik bij hun thuis geweest. Verder was er vrijdag een picnic op het seminary (eigenlijk gewoon een BBQ), wat natuurlijk een prima gelegenheid is om veel mensen te ontmoeten. Verder gisteren naar Memorial Presbyterian Church geweest, een kerk met zo’n 250 mensen, precies op het randje van downtown St. Louis en tegen de campus aan van de prestigieuze Washington University. Later zal ik hier wel eens meer over vertellen, maar ik wil wel kwijt dat ik me hier erg thuis voelde en dat de dienst intensief en overweldigend was.
Vandaag nog wat gerommeld thuis, vanmiddag naar het seminary gegaan om wat mensen te spreken en wat dingen te ondertekenen. Morgen internet aanleggen en wat ik de rest van de week ga doen weet ik nog niet. Zo lang als het mogelijk is probeer ik het zonder auto te doen, ik heb het geld er niet voor en fietsen is gezond, zeker met het vette amerikaanse eten, maar het beperkt me wel een beetje in de mogelijkheden om ergens te komen. Maar goed, daar valt mee te leven. Er is wel wat openbaar vervoer, dus dat ga ik ook maar eens uitzoeken. Daarnaast is het momenteel toch te warm om iets te doen, dus kun je beter binnen zitten waar de airco de hele dag aanstaat.
OK, ik ga stoppen. Ga me zo weer in de hitte storten. Binnenkort meer! Bye!








